Skip to main content

குடங்கள்


படம் : கார்த்திக்புகழேந்தி | இடம்: இடைச்செவல் 

"ரோஜாப்பூ போட்ட குடம் நம்ம வீட்டு குடம் ", " குக்கெர் கேஸ்கெட்டை விளிம்புக்குள் சுத்தியிருந்தால் அது மேல்வீட்டு ராணியக்கா குடம்" இப்படி அடையாளங்கள் வைத்திருப்போம்.

ப்ளாஸ்டிக் குடங்களின் ஆயுள் எத்தனைகாலம் என்றெல்லாம் தெரியாது. வண்ணச்சாயம் தீர்ந்து வெளுப்பு வெட்டைகள் விழும்போது புதுக்குடம் குடிவந்திருக்கும் வீட்டில். சில்வர் குடம் கீழே போட்டு நெளித்த அன்றைக்குத்தான் உள்ளே இரும்பு குண்டுகள்தான் கிடந்து இந்தச் சத்தம் போடுகிறது என்று கண்டுபிடித்தது. அன்றைக்கு காதில் ஒய்ய்ய்ய்ய்ங்.
பித்தளை குடத்தை வெறும்குடமாகத் தூக்கவே ஒருசெம்பு பால் குடிக்கவேண்டும். நமக்கு வசதி எடைகுறைந்த/எடையில்லாத ப்ளாஸ்டிக் குடங்கள் தான்.

இடுப்பில் வைத்து குடம் தூக்கும் ரத்னா, திலகா, வள்ளிகளைப் பார்க்கும்போது, இவங்களால மட்டும் எப்படி முடியுதென்று நினைப்பேன். குடம் தூக்குவதில் நாம் பாகுபலி ஸ்டைல் ஆசாமி. பத்து குடம் தண்ணி எடுத்து முடிப்பதுக்குள் சட்டையெல்லாம் சதசதவென்றாகிடும்.
பின்னாளில் அதுவே ஒரு போட்டியாகி இருந்தது. யார் கம்மியா நனைஞ்சிருக்கானோ அவனே வெற்றியாளன். கடைசி குடம் தூக்கும் போது மாத்துச்சட்டை போட்டு ஏமாத்துறதெல்லாம் உண்டு.

இடுப்பில் தூக்கும் பிள்ளைகள் பாவாடைகூட நனையாது. என்ன சூட்சமமாயிருக்கும்?

கண்ணம்மா ஆச்சி சொல்லும் "பொம்பளைக்கு இடுப்புல ஒரு எலும்பு கூடலேய் அதான் கொடம் கின்னுன்னு நிக்குது "என்று. இது உண்மையா பொய்யா ஆராய்ச்சிக்கு எப்படிப் போக. அப்போதுப்பீட்டர்தான் சொல்வான். "ஆதாமின் விலா எலும்பிலே தேவன் ஏவாளை உண்டாக்கினார்ன்னு" ஒருவேள அதுதான் காரணமோன்னு விட்டுட்டேன்.

தண்ணீர் குழாயடிச் சண்டையில் இசக்கியம்மாக்கா தான் கோல்ட் மெடல். காது கம்மல் அறுந்து பொதபொதன்னு ரத்தம் ஊத்தும் போது ஒரு சொட்டுத் தண்ணிய கீழ சிந்தலையே. ஒண்ணுமண்ணா இருக்கும் குடும்பங்கள் அடிச்சுகிட்டு முறைப்பது இந்தக் குழாயடிகளில் தான்.

எப்பவாச்சும் தண்ணிக்குத் தட்டுப்பாடு வரும்போது
ஊர்முனையில் வட்ட டாங்குக்குக் கீழே காலிக்குடங்களோடு ஊரே திரண்டு கிடக்கும். சங்கடமாகக் காதல் வளர்க்கும் இளவட்டங்கள் அங்கிருக்கும் பொட்டிக்கடையில் அநியாயத்துக்குக் காவல் கிடப்பானுங்கள். அப்படி இப்படித்தான் தன்கூட எட்டாம் வகுப்பு வரைக்கும் படித்தவளைப் பார்த்தால் உண்டு.

ப்ளாஸ்டிக் குடத்தில் ஒரு அட்வாண்டேஜ் உண்டு. அதாவது தண்ணீர் வராதவரைக்கும் சும்மா பேராச்சியம்மன் கோயில் திருவிழாவுக்கு வரும் கொட்டுக்காரன் போல டம்ம டம்மவென கொட்டடித்துப் பட்டையை கிளப்பலாம். தாளத்துக்கு சேர்மதுரைன்னு ஒருத்தன் இருந்தான். கையில வித்தையோடு பொறந்தவன்.

அய்யா வந்தனமைய்யா வந்தனம் வந்த சனமெல்லாம் குந்தனும்... டக்ட டக்கட டக்கடர டக்க டக்கட டக்கட ரக்கடக்க....என்றவன் அடிக்கும்போது சும்மா இருக்கும் சுடலைக்குக்கூட ஆட்டம் வரும்.


Comments

Popular posts from this blog

‘நல்ல சுழி சல்லி மாடு’ - ஜல்லிக்கட்டு ஒரு கிராமத்தான் கதை

            பால்க்காரக் கோனாரிடம் கதைகேக்கப் போனால் அவர் முதலில் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறது மாடுகளின் கதையைத்தான். அப்படி மாடுமாடாய் வரிசைக்கு நிறுத்தி அவர் சொன்ன கதைகளில் ஒன்றுதான் அய்யமுத்துத் தாத்தனின் கதை. எங்கள் வட்டாரமான திருநெல்வேலியில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டுக்கென்று காளை வளர்ப்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தார்கள். அய்யமுத்து தாத்தா அதிலொருத்தர். நல்ல வளர்த்தியான பாராசாரிக் குதிரையும், வில்வண்டியும் கட்டிக்கொண்டு, கருத்த உடம்பும், கழுத்தில் வெண்சங்கு மாலையும் போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குள் நடமாடுவாராம். நான் சொல்லுவது எழுபது எண்பது வருசத்துக்கு முந்தி. மூக்குக் கருத்து, முதுகெல்லாம் வெளுத்து, நல்ல காட்டெருது கனத்தில் கிண்ணென்று நிற்கும் காளை ஒன்று அவர் வளர்ப்பிலே சிறந்த வித்து என்று வெளியூர் வரைக்கும் பேர் இருந்தது. ஆட்களெல்லாம் வண்டிகட்டிக்கொண்டு வந்து அந்த மாட்டை விலைக்குப் பேசுவார்களாம். “காளிப்பட்டிச் சந்தையில் வாங்கிவந்த நேர்விருத்தி இவன். அஞ்சாறு தலைமுறை தொட்டு வந்த  கலப்பில்லாத ஆண் வாரிசு. பிள்ளை மாதிரி இருப்பவனை விக்கவா கொடுப்போன். போவே அந்தப் பக்கம்” விரட்டித் தள்ளுவாராம். உழுவதற்…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும் | நூல் வெளியீடு நிகழ்வு

ஒன்பது சிறுகதைகள் எழுதி முடித்து கைவசம் இருந்தன. ‘ஊருக்குச் செல்லும் வழி’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுப்பு வெளியாகி, விற்பனைக்கு வந்து ஒரு மாதம் கூட முடிந்திருக்கவில்லை. அடுத்து எந்தப் பக்கம் கவனத்தைச் செலுத்த என்கிற மனத்தடையோடு நிற்கிறபோது இந்தச் சிறுகதைகளை எல்லாம் ஒரு ரவுண்டு திரும்ப வாசிக்கிற சூழல் அமைந்தது. ஊழ்வினை நம்மைச் சும்மாய் இருக்க விடாதில்லையா... 
அத்தனையையும் சீர்பார்த்து, முடிக்கிறபோது  ‘மைதீன் முதலாளி’ என்கிற தேங்காய்ப் பட்டணத்து கருவாட்டு வியாபாரியின் கதையான  “வள்ளம்” தனித்துவமாக மின்னி நின்றது. அதை உட்கார்ந்து ஓர் நாள் இரவு முழுக்க எழுதித் திருத்திவிட்டு, ஜோ டி குரூஸ் சாருக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

 "தம்பி.
நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தேங்காப்பட்டனம் கடற்கரையில் நின்றபடி பாடு கேட்டது போலிருந்தது. ஆங்கில மாதங்களையே கேட்டுப் பழகிவிட்ட இன்றைய நிலையில் சித்திரைப்பாடு என்ற வார்த்தைப் பிரயோகமே கதைசொல்லி கார்த்தியோடு மனதளவில் நெருக்கமாக்கி விட்டது. சொன்ன சொல்லுக்கு மருவாதியோடு அறம் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் அன்று இருந்தார்கள். சிங்களத்தானுக்கு நம்ம ஊரு கருவாட்டைக…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும்

மழை இன்னும் கொட்டித் தீர்த்தபடியேதான் இருந்தது. நாளைக்குச் சந்திக்கலாம் என்று கடைசியாக ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது அவளிடமிருந்து. கொடிய இரவின் நீளத்திற்கு அது இன்னமும் அகலத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. போகலாமா வேண்டாமாவென்ற குழப்பம் ஒருபக்கம். போனாலும் என்னத்தைப் பேசுவது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை கண்களுக்கு.
முதல்தடவை திருவான்மியூர் புத்தகக்கடையில் அவளைச் சந்திக்கும்போதே நீண்டநாளாகத் தெரிந்தவனைச் சந்தித்தது போல, அவளாகவே பெயரைச் சொல்லி அழைத்தாள். கிட்டேவந்து, ‘உங்க புக் வாங்கத்தான் வந்தேன்’ என்றாள். பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டாள். படித்துக்கொண்டே ஏதோ ஒரு என்.ஆர்.ஐ ட்ரஸ்ட்டில் இயங்குவதாகச் சொன்னாள். கையில் வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் எழுதின ‘என்னைத் தீண்டின கடல்’ இருந்தது. வெள்ளை நிற சல்வார், வெறும் நெற்றி, குதிரைவால் தலைமுடி என்று எந்த களேபரங்களும் இல்லாமல் பளிச்சென்று சிரித்தாள்.
*
இரண்டாவது தடவையில் எழும்பூர் ரயில் நிலைய நடைமேடையில் எதேச்சையாக அந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. மின்சார ரயிலில் இப்போதுதான் வந்திறங்கியதாகச் சொன்னாள். “நீங்க!?” என்ற அவளுடைய…