Thursday, 26 March 2015

ரெண்டு ரூவாத்துட்டு

கருப்பண்ண சாமி கோயிலுக்குப் பின்பக்கம் பாளையங் கால்வாய் வழிந்தோடுகிறது. ஊருக்குள் நுழைய உடைந்த பாலம் ஒன்று மிச்சமாய் இருக்க பாலத்தின் முனையில் அந்த ஆலமரம் விழுதுகளை கால்வாய்க்குள் ஊறப்போட்டபடி நிமிர்ந்து நிற்கும்.

கோவில் பூடங்களுக்கும் ஆலமரத்துக்கும் உள்ள இடைவெளியில் தான்
பாரதி அக்காவுக்கும் சிவபாண்டி அண்ணனுக்குமிடையே காதல் பிறந்திருக்கக் கூடும். அவர்களை அங்கேதான் இரண்டொருமுறை பார்த்திருக்கிறேன்.

பள்ளிக்கூடம் விட்டு வரும்போது சைக்கிள் கேரியரில்
பெப்ஸி ஐஸ் என்றெழுதிய மரப்பெட்டிக்குள் சாக்ரீம் ஐஸை ஐம்பது பைசாவுக்கு விற்கும் பெரியவரை பின் தொடர்ந்து ஓடிய நாளில், மஞ்சள் தாவாணியில் இருந்த  பாரதி அக்காளை சிவபாண்டியண்ணன்
கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டிருந்தார். கட்டிப் பிடிப்பதென்பது எத்தனை சுகானுபவம் என்பதெல்லாம் எனக்கு அறிமுகப்பட்டிருக்காத வயது அது.

மறுநாள் பள்ளிக்கூடம் விட்டதும் மேல்சட்டை இல்லாமல் டவுசரை மட்டும் இழுத்து முறுக்கிக் கொண்டு நேரே ஆலமரத்தடி கோவிலுக்கு விளையாட ஓடினேன். கோவில் என்பது கொடை எடுக்கும் காலங்களில் மட்டுமே பெரியவர்களுக்கானது. மற்ற பொழுதிலெல்லாம் அது எங்களைப்போன்ற வீட்டுக்கு அடங்காத பொடியன்களின் விளையாட்டுத் திடல்.

கொஞ்ச நேரத்திலே சீனி வாங்க கடைக்குப் போகச் சொல்லி வீட்டிலிருந்து தாக்கல் வந்தது.  கடைக்குப் போனால் பத்து பைசாவுக்குக் குறையாமல் கமிசனடித்து பாக்கு முட்டாயும், ஆர்லிக்ஸ் முட்டாயும் வாங்கித்தின்ன முடியும் என்ற நப்பாசையுடன் ரெண்டு ரூபாவை வாங்கிக்கொண்டு முருகன் கடைக்குக் கிளம்பினேன்.

முருகன் கடை என்பது ஊர் முனையில் கூரைச் சாய்ப்பு போட்டு பக்கத்துக்கு இரண்டு மரப்பெஞ்சு உட்கார்ந்தே தேய்ந்து போய் கிடக்க, ஆம்ஃப்லிபேரில் வயர்கள் சொறுகிக்கிடக்க  பொத்தல் விழுந்த மண்பானைக்குள் பழைய ஸ்பீக்கரை துணிசுற்றி வைத்து  “வைதேகி காத்திருந்தாள்” படப்பாடல்களை ஒலிக்கவிட்டு ஏழெட்டுபெருசுகள் சுற்றியமர்ந்து வெட்டிக்கதை பேசிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு மண்குடிசை.

சாணம் மொழுகப்பட்டு உள்ளே ஆள்நுழைமுடியாதபடி, எல்லா  இண்டு இடுக்கிலும் டவுணிலிருந்து வாங்கி வந்திருக்கும் பலசரக்குகளை எல்லாம் ஒரு சுருட்டுப் பொட்டலம் போல கட்டிவைத்திருந்தால் அதுதான் முருகன்கடை என்பதற்கான விளக்கம். இரண்டு ரூவாய்க்கு சீனி மடக்க சிறுவர்மலர் லக்கிமேன் சொரிமுத்து கதை இருக்கும் பேப்பர்தான் வேண்டுமென அடம்பிடிப்பேன்.

அன்றைக்குக் கடைக்குப் போகும் வழியிலே கோயிலும் ஆலமரமும் வர கப்பித்தனமான பேராசையில், விழுதுகளைப் பிடித்துக் கொண்டு பாலத்துக்கும் பூடத்துக்கும் இரண்டு மூன்று தரம் ஊஞ்சலாடிக் கொண்டேன். கீழே இறங்கி கடைக்கு க் கிளம்பும்போது  டவுசர் பாக்கெட்டுக்குள் கையை விட்டால் வீட்டில் கொடுத்தனுப்பிய இரண்டு ரூவாய் நாணயம் தொலைந்து போன சங்கதி தெரிந்தது. அழுது புலம்பி ஆகப் போவது ஒன்றுமில்லை. மிட்டாய் வாங்கித்தின்னவும் வழியில்லை. புளிய விளாறால் புறங்காலிலே அடித்து தோல் உரிக்கப்படும் என்பது சந்தேகமில்லாமல் புத்திக்கு உரைத்திருந்தது.

ஆபத்பாந்தவனாக சிவபாண்டியண்ணன் தூரத்திலிருந்து எதிர்பட்டான். நேற்றைக்கு பாரதி அக்காவோடு அவன் பேசிக் கொண்டிருந்ததை யாருக்கும் சொல்லக்கூடாது என்று ரத்தச் சிவப்பில் இருக்கும் பழ ஐஸ் வாங்கிக் கொடுத்தது நினைவில் வந்தது. இவனைக் கேட்டால் இரண்டு ரூபாய்க்கு வழி கிடைக்குமென்று வியூகம் வகுத்துக்கொண்டு கிட்டே நெருங்கி அசடு வழிய, இன்றைக்கும் ஐசுக்கு வந்திருக்கிறான் என்று நினைத்து பொளெரென்று செவுளில் அறை விட்டான். அவன் நினைப்பில் குற்றமில்லை.
ஆனால், அடிபட்ட வீராப்பில் மூசு மூசென்று இறைக்க வீட்டை நோக்கி ஓடினேன். ஏற்கனவே காசு தொலைந்த பயத்தில் சொல்வதற்குத் தோதாய் ஒரு பொய் கிடைத்துவிட்டது. ”யம்மோய்ய்ய்” என்று அழுதுகொண்டே வீட்டுக்குள் நுழைந்தேன்..

“ஏலா சீனி வாங்கப் போனவன் என்னலா அழுதுகிட்டே வார”

“இல்லம்மோவ் இந்த சிவப்பாண்டி அண்ணன் இருக்காம்லா அவன் நேத்து நம்ம கடைசி வீட்டு பாரதி அக்காவ கட்டிப் பிடிச்சுட்டு நின்னத நான் பார்த்துட்டம்ன்னு என்னைய அடிச்சுட்டாம்மா.. கையில இருந்த காசையும் புடிங்கிக்கிட்டாம்மா” என்று பச்சையாக புழுகி வைத்தேன்.

ஆங்காரக் கொண்டையை சுழற்றிக்கொண்டு நேரே பாரதி அக்காள் வீட்டுமுன்னே அம்மா கூப்பாடு போட ஆரம்பித்துவிட்டாள். அந்த நேரத்தில் காபியோ சீனியோ இரண்டு ரூபாயோ அவளுக்குப் பெரிய காரியமாய் இல்லாமல் போனது பெரிய ஆச்சர்யத்தைக் கொடுத்தாலும் அடிவிழாமல் தப்பித்துக் கொண்டதாலே நான் சச்சரவுகளை வேடிக்கை பார்க்கத் துவங்கி இருந்தேன். கொஞ்ச நேரத்தில் மேல் வளவு மணிகண்டன் டயர் உருட்டி விளையாடக் கூப்பிட்டதும் அவனோடே கூட தெரட்டுக்குப் போய்விட்டேன்.

அடுத்த நாளில் சிவன்பாண்டி அண்ணனும், பாரதி அக்காவும் ஊரைவிட்டு ஓடிப்போனதாகப் பேசிக் கொண்டார்கள். மக்யாநாளே ஏரலுக்குப் பக்கத்தில் இரண்டுபேரும் சொந்தக்காரர்கள் வீட்டில் பதுங்கி இருந்ததாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு , வெள்ளை அம்பாசிடர் காரிலும், தங்கமுத்து மாமா புல்லட்டிலும்  திரும்ப அழைத்து வரப்பட்டார்கள்.

பஞ்சாயத்துப் பேசி தீர்த்த இரண்டாம் வாரத்தில் இரண்டுபேரும் கல்யாணம் கட்டிக்கொண்டு எங்கள் வீட்டுக்குப் பின்கட்டிலே குடியும் வந்தார்கள். நீண்ட நாட்களுக்குப் பின் பாரதி அக்காவுக்கு என்மீது துளியும் கோபமில்லை என்பது தெரியவந்த பிறகுதான் நான் கோழியடைக்கக் கூட பின்கட்டுக்குப் போகவே தொடங்கினேன்.

சொல்ல மறந்ததென்னவென்றால் தொலைந்துபோனதாகக் கருதப்பட்ட அந்த இரண்டு ரூபாய் கருப்பண்ணசாமி பூடத்துக்குப் பின்னாலே மறுநாளே கண்டெடுக்கப்பட்டது.



-கார்த்திக் . புகழேந்தி
25-03-2015

Tuesday, 17 March 2015

கெளதம புத்தனும் அன்னப்பறவை லெக்பீசும்..

இந்த உலகம் எப்போதுமே முந்திக்கொண்டு புலம்புபவனுக்காக பால்பேதமில்லாமல் படைப்புகளையும், தத்துவங்களையும்,
போட்டோஷாப் இமேஜ் கொயட்களையும்  தந்துவிட்டிருக்கின்றது.

நேரே போய் நறுக்கென்று ஏண்டா எருமை ஒழுங்கா பேசமாட்றேன்னு நண்பனிடம் கேட்டு சண்டை பிடிக்கும் திராணி நமக்கிருந்தாலும், அப்படியெல்லாம் இல்லையே மச்சி வா ரெண்டு டீ சொல்லு என்று பாக்கெட்டிலிருக்கும் பதினாறு ரூபாய்க்கு உலைவைத்துவிடுவானோ என்ற ஒரே காரணத்துக்காக நாம் அடக்கி வாசித்திருப்போம்.

ஆனால் அந்த தேவதத்தனோ அன்னப்பறவையின் லெக்பீஸை மென்று சுமைத்துவிட்டு அடுத்த நாள் புத்தனாகி பேஸ்புக்கில் நல்ல நல்ல பஞ்ச் வசனங்களை எழுதுவான். நமக்கு ஒரு எளவும் புரியாதென்றாலும்... என்னவோ சொல்லவாரேனே இந்த யுக கேந்திர பதாதைகளுக்கென்று நெருங்கிப் பார்த்தால் கழிசடை நம்மைத்தான் கழுவி ஊற்றிக் கொண்டிருக்கும்.

அடேய் உன்னைய என் சொந்த சித்தப்புவ விட மரியாதையா நடத்திட்டு இருந்தேனடா நீயா என்னைத் திட்டுற. சரி இவ்வளவு நாள் என்கூட பழகி இருக்கியே எனக்கு இங்லீஷ் தெரியாதுன்னு கூடவா உனக்குத் தெரியாது என்று கேட்கத் தோன்று. சபை நாகரீகம் என்னும் சப்பைக்கட்டுக் கட்டி நாம் அமைதியாவோம்.

இரண்டாம் நாள் அவன் கர்ணனாகவும், கலிங்கத்தில் காலை பேக்வேர்ட் எடுத்துவைத்த அசோகனாகவும் புதுப்புது பதிவுகளாக ஷேர் செய்வான் எங்கிருந்து  இதெல்லாம் கிடைக்கிறது என்று பார்த்தால் எருமை தான் நேரடியாக எழுதினால் கட்டென்ரைட்டாக கண்டுபிடித்துவிடுவார்கள் என்று தனக்கு நெருங்கிய டோழி அல்லது டோழனைவிட்டு போஸ்ட் செய்யவைத்து அதை ஷேர் செய்து அருணாச்சலம் படத்தில் தலைவர் ஆஸ்கார் ரவிச்சந்திரன் காலடியில் தங்கக்காப்பை கழட்டிவைத்த தோரணையில் சீன் போடு..  எலேய் நீ போட்ருக்க சட்ட என்னுதுலேய்..

அப்படியே அப்பாவியாய் முகத்தை வைத்துக் கொண்டு இரண்டாம் நாள் சாமம் முடிந்ததும் இடி இடியென முதுகில் குத்திவிட்டான், மூக்குமேலே மொத்திவிட்டான் என்றும் நான் அவனை உதறிவிட்டேன் இனிப் போறபாதை சிங்கப்பாதை என்று காயினைச் சுண்டிக்கொண்டிருப்பான். காயினுக்குச் சொந்தக்காரன் தான் அந்த போஸ்டுக்கு லைக் போட்ட ஒரே அப்பாவி.

கடைசியில் எலி மலையைக் குடைந்து மசால்வடைக்கு அலைந்த கதை விசாரித்தால் மூதேவி நாம் சொன்ன ஒரு உப்புச்சப்பில்லாத மேட்டரை ஊதிப் பெரிதாக்கி யாருக்குச் சொல்லக்கூடாதோ அவனிடமே போய் வாங்கு ஊதி இரண்டுபக்கமும் தவிலடி வாங்கி இருக்கும் குட்டு வெளிப்படும்.

ஆனா ஒன்னு மச்சான் நீ கௌதம புத்தன் போலவும், கவரிமான் வம்சம் போலவும் போட சீனைக் கூட தாங்கிக்குவேண்டா.. அத்த இங்க்லீஷ்ல ஸ்டேட்டஸ் போட்டதை மட்டும் தாங்கிக்கவே மாட்டேண்டா...!



மூன்றெழுத்துச் சொல்!




சொல்லவேண்டி இருப்பது இரண்டே இரண்டு வார்த்தைகள் தான். ஆனால் அப்படியெல்லாம் உங்களைச் சுலபமாய் விட்டுவிடுவதில்லை. அப்படி நான் விடுகிறவனுமில்லை என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியும். ஆகவே வேறு வழியில்லை முழுக்க வாசிக்கத்தான் வேண்டும்.. இவ்வளவு பழகிட்டோம்.. இனி என்ன தயக்கம் தைரியமாக
தலையைக் கொடுக்கவும்..

பள்ளிக்கூட காலத்துக்குப் பிறகுதான் ஒழுங்கா புத்தகத்தைக் கையிலெடுத்து படிக்கவே கத்துக்கிட்டேன். மீன்  தூண்டிலுக்கு மண்புழுகோர்த்து  தக்கைக்கு மயில்குச்சி சீவி, வெள்ளிமலை பாறையிடுக்கில் குருவிமுட்டை சுட்டு, பாசிநரம்பில் புறாக்கண்ணி சுருக்கி, ட்ராக்டர் ட்யூப் குளியலில் படித்துறைகளையே அதகளப்படுத்தி, இடிமழையில் விழுந்த நாவல்மரம் பழக்கார ஆச்சி வீட்டு ஓட்டில் விழுந்தப்பவும் கிளிக்குஞ்சி கிடக்குதுலே ஈசு (ஈஸ்வரன்)   என்று ஓடேறிக் குதிச்சு, வண்டை வண்டையா திட்டு வாங்கி, வீட்டிலும் வகைக்கு நாலுன்னு உதை வாங்கி வளர்ந்ததென் பால்யகாலம்..

முதல்முதலா ஊருக்குள்ள கொண்டை ஆண்டனா வச்ச போனு நான் வாங்கினப்போ எனக்கு வயசு பதினாறு. எங்கப்பா முறைச்சத்தை மூணுகுயர் நோட்டில் கதையா எழுதலாம். மார்கெட்டிங், மிஷின் கட்டிங்ன்னு பார்க்காத வேலைகம்மி. பத்தாங்கிளாஸ் படிக்கும் போது, பாளையங்கோட்டை சுப்பிரமணியபுரத்தில் இருந்த பைசல்-ங்ற பள்ளிக்கூட நண்பன் வீட்டில் கம்ப்யூட்டர் வாங்கி இருந்தாங்க. யாஹூ ஓஹோன்னு என்னென்னவோ சொல்லிகிட்டாங்க.. எட்டடி தூரமா நின்னு பார்த்துக்கிட்டேன்.

காலம் கிறுக்குபுடிச்சது.  நானும் ஒரு லேப்டாப் வாங்கி  பேஸ்புக் அக்கவுட் ஓப்பன் பண்ணி கிறுக்கனும்ன்னு அதோட திரைக்கதை இருந்திருக்கு, கொஞ்சகொஞ்சமா இங்கே தமிழ் நண்பர்களைச் சூழ்ந்து, ஈ-புத்தகம்,  இரவல் புத்தகம்ன்னு வாங்கிப்படிச்சு மனசாட்சியோட திரும்பக் கொடுத்து, கொஞ்ச நஞ்ச அறிவை வச்சு அரைப்பக்க ஸ்டேட்டஸ்ன்னு  எழுதினதெல்லாம் எழுத்துப் பிழைநீக்கி,  எழுத்து கொஞ்சங்கொஞ்சமா சீர்பட்டு, மேஷ ராசி பரணி நட்சத்திரம் கூடிய ஒரு சுமாரான ஞாயிற்றுக்கிழமை நாளில் சென்னை மவுண்ட்ரோட்டில் ஒருபுத்தகமும் வெளியிட்டு, அதனை உங்களையும் வாங்க வச்சு..கொஞ்சமல்ல உங்களை எல்லாம் ரொம்பவே படுத்தி இருக்கிறேன் தான். ஹஹ

ஆனா அதுக்கெல்லாம் நான் மட்டும் காரணம் இல்ல என்பதும் நினைவிருக்கட்டும். காரணம் நீங்களும்தான். இந்த புத்தக வாசிப்பு நமக்கு வெயில்காலத்து பழஜூஸ் கடை போல, சென்னை தோதுபட்ட இடமாகிப் போக, வாசிப்பும் கூடினது. எழுத்தைப் படிக்கும் போதே அட நம்ம மண்ணுன்னு நெருங்கவச்சது  கி.ராஜநாராயணனும் (கி.ரா), ஜோ டி குருஸூம்  தான். படைப்பாளிகள் இர் விகுதிகளை (அவர்,இவர்) எதிர்ப்பார்ப்பதில்லைன்னு ஒரு சமாதானம் பண்ணிக்கிறேன்.

நான் கொஞ்சம் திமிர்புடிச்சவன். ஒரு சின்ன கதை எழுத அதை குறுக்க ரெண்டுலைன் அடிக்கச் சொன்னா ஏத்துக்கமாட்டேன். பரிட்சையில் விதிவிலக்காய் இருந்தேனோ என்னவோ நினைவில்லை. அதனாலே இதுவரைக்கும் ரெண்டுவரி ஹைக்கூவோ, ரெண்டுபக்க கதையோ எந்த பத்திரிகைக்கும் அனுப்பினதில்லை. மலைகள்ல ஒரே ஒரு கதை வந்தது. ஒற்றுப்பிழையைக் கூட (வட்டாரவழக்குன்னு விட்டிருக்கலாம்) தொடாமல் பதிந்திருந்தார்கள். அதுதான் செருக்குகொண்ட ஆகப்பெரிய அங்கீகாரம்.

அப்படிப்பட்ட பட்டிக்காட்டான் வற்றாநதி வெளியீடு, புத்தக அறிமுகம், விமர்சனக்கூட்டம்ன்னு இதுவரைக்கும் மூன்று மேடைகளில் தப்பிச்சு வந்தாச்சு. அடுத்தநிலைக்குத் தாவ நினைக்கும் போது இந்த வாய்ப்பு. தொன்னூறுகளின் இடைப்பட்ட ஆண்டில் கி.ரா ஆசிரியராக வெளியிட்ட  “கதைசொல்லி”-யை மீண்டும் கொண்டுவரும் பணி. மலைக் கரும்பைக் கடிக்க கட்டெரும்புக்கு கசக்குமா! மா என்ன மா  சுவைக்கும் தான்.

தனிப்பட்டு எனக்குள் நிறைய கனவுண்டு. பதிப்பகம், படைப்புகள், புத்தகம், பயணம், எழுத்து இப்படி இயங்கனும்ன்னு. நண்பன் பிரகாஷ் ஏற்கனவே எனக்குள் பற்றவைத்திருந்த பொறிதான். இத்தனை வேகமாய் என்னைப் பற்றிக்கொள்ளுமென நினைக்கவில்லை நானும்.

கனவுப் பிரியனிடமும், உதயனிடமும், காயத்ரியிடமும், ஸ்ரீதேவி செல்வராஜனிடமும்,  யோசனை கேட்டேன்.  கூடவே உங்கள் பங்களிப்பும் வேணும்ன்னு கேட்டேன். எல்லாருக்குள்ளும் அதே பொறியுண்டு. மறுக்காமல் சம்மதித்தார்கள். இன்றைக்கு குழுமியிருக்கிறோம்.

 இதே வார்த்தையை “ஒரு பதிப்பகம் ஆரம்பிக்கலாம்ன்னு இருக்கேன் சார்ன்னு” கதை சொல்லி இணை ஆசிரியர் கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன் சார்கிட்ட ஒரே வார்த்தையில் கேட்டேன். தாராளமா ஆரம்பிங்க கதைசொல்லியை உங்க பதிப்பிலே கொண்டுவாங்க என்று இரண்டே வரியில் ஆதரவும் கொடுத்தார். கூடவே கதைசொல்லியில் ஆலோசகர்குழுவில் எங்கள் பெயரையும் சேர்த்தெழுத வைத்தார். ஷாட் ரூட்டில் சாமிகும்பிட வழிகிடைச்சது போலத்தான்.

அம்மாவுக்கோ, வாசுதேவன் சாருக்கோ கூட இதுபற்றிச் சொல்லவில்லை. இங்கே சொல்லிக்கொள்ளலாம் என்று ஒரு துணிவுதான். அனுபவங்களற்ற தயக்கங்கள்  முதலில் வரத்தான் செய்தது. திறன் உண்டென்னும் நம்பிக்கை கைகொடுக்கிறது. பார்க்கலாம். இதோ கதைசொல்லியின் பணிகள் விரைந்து நடந்துகொண்டிருக்கிறது.

கதைசொல்லியின் பாரம்பரியம் நாட்டுப்புற மற்றும் கரிசல் இலக்கியத்தை நேசித்தவர்களும், கி.ரா, தி.க.சி, தோப்பில் முகம்மது மீரான், கழனியூரன், மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி, டி.கே. கலாப்ரியா  என இன்னும்பல தெக்கத்திப் படைப்பாளிகளை வாசித்தவர்களும் அறிந்திருக்கலாம். அத்தகைய இடத்தில் எறும்புகள்  வேலை ஜரூராக நடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதே கெளரவம். இன்றைக்குத்தான் கே.எஸ்.ஆர் அவர்கள் அதிகாரப்பூர்வமாய் தன் முகநூலில் அறிவித்திருக்கிறார் எங்கள் பெயர்களை (யும்)...

தூரத்தில் இருந்து பார்த்து வாசித்த படைப்பாளிகள் வரிசையில் நம் பெயருமா என்று வியந்துகொண்டே கதை சொல்லிக்கான அட்டைப்பட வடிவமைப்பு, பக்க அமைப்பென்று சுரேஷ் பக்கபலமாய் நிற்க எல்லாம் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறது. ஏப்ரல் ஒன்றாம் தேதி (01-04-2015)
“கதை சொல்லி” காலாண்டிதழ் புதுவெள்ளம்போல் வெளியாகும். உங்கள் ஆதரவு எப்போதும் போல குறையின்றி  இருக்கட்டும்.


முன்னரே சொன்னது போல எனக்கு உங்களுக்குச் சொல்ல இரண்டு வார்த்தைகள் தான் இருக்கின்றன. அவை  :

- எல்லோருக்கும் நன்றி!

-கார்த்திக். புகழேந்தி.
17-03-2015.

Monday, 9 March 2015

வற்றாநதி விமர்சனக்கூட்டம்.

ஒரு சின்ன விதை ஒவ்வொரு சொட்டு ஈரத்தையும் பற்றிக் கொண்டு, முட்டிமோதி மண்ணைக் கிளர்ந்து, மேல்நோக்கி எழுந்து நின்றபின்,
தான் முளைவிட்ட இடத்தில் வேர் கிளப்பி நிற்கத் துவங்குவது போல் இந்தநூல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் என்னை வலுவாக்கிக் கொண்டிருப்பதாய் உணர்கிறேன்.

கனவுப்பிரியன் என் புத்தகத்தின் அணிந்துரையில் ஒரு வார்த்தை எழுதி இருப்பார் “காட்டுச்செடிகளுக்கு யாரும் நீரூற்றிப்போவதில்லை ” என்று.. இன்றைக்கு நிஜத்தில் எத்தனையோ பேர் வந்து நீரூற்றிக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். அத்தனைபேரின் வார்த்தைகளுக்கும், பேரன்புக்கும் நன்றிக்குரியவனாகி நிற்கின்றேன்.

நாள் 07-03-2015 அன்றைக்கு மாலை பனுவல் புத்தகநிலைய அரங்கில் என் முதல் புத்தகத்தின் நூல் அறிமுகம் மற்றும் விமர்சனக்கூட்டம் நடைபெற்றது. நிகழ்ச்சி பற்றிய அனுபவங்களுக்கு முன் சிறு முன்கதை..

மு.க
*
ஆறேழு வயது மட்டுமே நிரம்பிய புத்தக வாசிப்பாளன் நான்.  பெரும்பாலானவர்களைப் போலே  ”சுஜாதா  என் ஆதர்சம்” என்ற பொன்மொழியோடே எழுத்துலகத்தில் எட்டிப்பார்க்கத் தொடங்கினேன்.
எழுத்துலகத்தைத் தாண்டிய சிந்தனைகளின் உந்துதலால் என்னைச் சுற்றி இருக்கும் மனிதர்கள் எல்லாம் கதைமாந்தர்களாய் மாறத்தொடங்கினார்கள். கவிதைகள் கிறுக்கிக்கொண்டிருந்தவன் அதை கதைகளாக மாற்றி எழுதிப்பார்த்தேன். அதன் விபரீத முயற்சிதான் இந்த முதல் புத்தகம்.

வற்றாநதி புத்தக வெளியீடு கடந்த டிசம்பர் மாதம் 22ம்நாள் சென்னையில் நடைபெற்றது. முழுக்க முழுக்க முகநூலில் இருந்து அன்புகொண்டாடும் பழகிய நண்பர்கள், தோழர்கள், அண்ணன்கள், அக்காள்கள், உறவுகள், என்மீது அக்கறைகொண்டோர்கள்... இன்னும் சொல்லபோனால் அதுவரை யாரென்றே தெரியாதவர்கள் கூட கலந்துகொண்டு தங்கள் அன்பினால் என் முயற்சிக்கு அகல்விளக்கு ஏற்றி வைத்தார்கள். (நிஜத்தில் அன்றைய நிகழ்ச்சியில் அகல்விளக்கே ஏற்றப்பட்டது).

 வெளியீடு முடிந்த கையோடு புத்தகத்திருவிழாவும் சேர்ந்தே வர, முகம்தெரியாத பல நண்பர்களையும் எழுத்தாளர்களையும் அங்கே சந்திக்க முடிந்தது. முதல் தடவையாக 2013ம் ஆண்டில் சென்னை புத்தகத்திருவிழாவில் நுழையும் போது, ஜோடி குரூஸ் அவர்கள் கையால் கொற்கையை வாங்கி இருந்தேன். அடுத்த வருடம் அவர் கையில் என் புத்தகத்தைக் கொடுக்க வைத்த  காலத்தின் திரைக்கதையை நான் கொண்டாடத்தானே வேண்டும். இதை அவரிடமே சொல்லிக்கொண்ட்டேன்.

*
நூல் வெளியீட்டுக்குப் பிறகிலிருந்து, நிறைய நண்பர்கள் தங்களுக்குப் பிடித்த கதைகளைச் சொல்லி பாராட்டிக்கொண்டே இருந்தார்கள். நல்லா இருக்கு என்ற வார்த்தைகள் அதிகம் போனால் அழகாய் இருப்பதில்லை அல்லவா! ஆகவே, யாராவது சூடாக ரெண்டு வார்த்தை  திட்ட மாட்டார்களா என்று உள்மனம் ஏங்கிக்கொண்டிருந்தது. கனவுப் பிரியனிடம் இந்த விசயத்தை வேடிக்கையாகச் சொல்ல, ஒரு விமர்சனக்கூட்டம் ஏற்பாடு செய்வதுபற்றிய எண்ணம் எங்கள் மனதில் தோன்றியது.

கனவுப்பிரியனையும் சென்னைக்கு வரவைத்து, அதேநாளில் நிகழ்வை ஏற்பாடு செய்ய திட்டமிடப்பட்டது. நண்பர் தடாகம் முகுந்தனிடம் கேட்டதும், பனுவலில் (7-3-2015) சனிக்கிழமை நிகழ்ச்சி முடிவானது.

*
பனுவல் நிகழ்வரங்கில்....

5மணிக்குத் தொடங்கும் என அறிவிக்கப்பட்ட நிகழ்ச்சி, 6.30க்குத் தொடங்கி 8:30க்கு நிறைவடைந்தது. வழக்கறிஞர் மற்றும் கதை சொல்லி இதழின்,
 இணை-ஆசிரியர் கே.எஸ்.இராதா கிருஷ்ணன் அவர்களும், புதியதலைமுறை ஊடகவியலாளர் வேங்கட பிரகாஷ் அவர்களும் தலைமையேற்று நடத்த, கரிசல்காட்டின் நாட்டுப்புற இலக்கிய படைப்பாளி கழனியூரன், மற்றும் நண்பரும், நலம்பிரும்பியுமான எழுத்தாளர் கனவுப்பிரியன் நிகழ்வுக்கு முன்னிலை வகித்தனர்.

தோழர்.இராதா இராமச்சந்திரன்....
பரிசில்.செந்தில்நாதன் அண்ணன் வரவேற்புரை நிகழ்த்த,
 தோழர்.இராதா இராமச்சந்திரன் வற்றாநதியினை நூல் அறிமுகஞ் செய்து பேசினார்.
முதல்முதலாக ஒரு புத்தகம் பற்றி பேசுவதால் குற்றங்குறை இருந்தால் மன்னித்துவிடுங்களென்று டிஸ்க்ளெய்மர் கொடுத்துவிட்டு தான் எழுதி கொண்டு வந்திருந்த வார்த்தைகளில் கச்சிதமாக தன் பேச்சை முடித்துக்கொண்டார். மேலும் அரங்கத்தில் அவர் சொன்ன ஆண்கள் பற்றிய தன் கருத்தைக் கேட்டு நண்பர் ஒருவர் ஆழ்ந்த துக்கத்தில் இருப்பதாக கேள்விப்பட்டேன்.  அறிமுக ஆட்டக்காரர் முதல் மேட்சிலே தன் பேச்சினால் கவனம் ஈர்க்க வைத்துவிட்டார் ஹாஹா!. கலந்துகொண்டு சிறப்பித்தமைக்கும் நூல் அறிமுகம் செய்து வைத்தமைக்கும் நன்றி தோழர்.

ஷான் கருப்பசாமி....
அடுத்ததாக ஷான் கருப்பசாமி அண்ணன்  வற்றாநதி குறித்த விமர்சனங்களைப் பேச அழைக்கப்பட்டபோது, ஏக சந்தோசம். நல்லா நாலு திட்டு கிடைக்குமென்று நினைத்துக் கொண்டு உள்மனம் கிறுக்குபிடித்துக் கொண்டிருந்தது. திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப்படும் சொந்த மண்ணைவிட்டு நகர்ந்து கொண்ட வாழ்க்கை எல்லா கதைகளிலும் வெளிப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டியதோடு,  அதன் தேவை இருப்பதைப் பற்றியும், அதனை ஏற்றுக்கொள்ளத்தான் வேண்டியிருக்கிறது என்ற கருத்தையும் முன் வைத்தார். கதைகள் பற்றிய தன் பார்வையை லாவகமாக எடுத்துச் சொன்னபோது பாராட்டவும் தவறவில்லை.  முதல் மேட்சிலே சச்சினை நான் சச்சின் என ஏற்றுக்கொண்டோம் கார்த்திக்கும் அப்படியே என்று முடித்தது அட்டகாசமான பினிஷிங் அண்ணே!  நன்றி!

கனவுப்பிரியன் ....
கனவுப்பிரியன்  தூத்துக்குடியிலிருந்து தூங்காமல் வந்திருக்கிறார் என்று அவர்பற்றிய இராஜபாட்டை சொல்லி  அவரைப் பேச அழைத்ததும்,
 எழுதிக்கொண்டுவந்த காகிதத்தைப் பார்த்து முதல் முப்பது வினாடிகள் பேசிக்கொண்டிருந்தார் அடுத்த நிமிடங்களில் அனாயசமாக முகநூலில் எழுதிக்கொண்டிருப்பது பற்றி, அட்டைப்படத்தின் குளிர்ச்சி பற்றி,  தாமிரபரணிக்கும் தனக்குமான தொடர்பு பற்றி, இயல்பாக அள்ளிவீசிக்கொண்டிந்தார்.

 எதார்த்தங்களோடு ஒரு கதைசொல்லியாக கனவுப்பிரியனை ஆடியோ வெர்சனில் கேட்கமுடிந்தது. லைக் நிறைய கிடைத்தது. கம்மெண்ட்கள் எழுதத்தான் முடியவில்லை. ஹஹ

 கனவுப் பிரியனுக்கு நன்றி என்று சொல்லி முடித்துக் கொள்ளமுடியாது. இந்த திரைக்கதையில் அவரது கதாப்பாத்திரத்திம் மிகமுக்கியமானது.
இலக்கிய உலகின் ட்ராகுலா அவரையும் கடித்துவிட்டது. ஆக, கனவுப்பிரியன் ட்ராகுலா ஆகவேண்டிய தருணம் நேற்றைக்கு முடிவு செய்யப்பட்டுவிட்டது.  ஆம். அடுத்து அவர் புத்தகத்திற்கான தொகுக்கும் பணிகளை ஆரம்பிக்கப்பட்டுவிட்டது. உப்புக்காத்து இன்னும் கொஞ்சகாலங்களில் தெற்கிலிருந்து வீசும்.

நாச்சிமகள். சுகந்தி...
 புதியதலைமுறை தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் நான் கலந்துகொண்டது / முகநூலில் நட்பு வட்டத்தில் இருப்பது, இந்த இரண்டு இண்ட்ரோக்களை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு, என் புத்தகத்திற்கு விமர்சனம் பேசவேண்டும் என அணுகினேன். மறுப்பு ஏதுமில்லாமல், பணிச்சுமைகளுக்கிடையில் வர இயலாத நிலை என்றபோதிலும் கலந்துகொண்டார்.

என்ன நினைத்துக் கொண்டு இந்த நிகழ்ச்சிக்கு ஏற்பாடு செய்தோமோ அத்தனையும் அவர் பேச்சில் கிடைத்தது.
“பெண்ணிய பார்வையில் வற்றாநதி” என தலைப்பு வைத்துக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லிவிட்டே தன் கருத்தில் தான் அணுகிய கதைகளைப் பற்றிய விமர்சனங்களை முன்வைத்தார்.

சிவந்திப்பட்டி கொலைவழக்கு கதையினை முகநூலில் பதிந்தபோது நான் எதிர்கொண்ட பல கேள்விகளில் ஒரு அமெச்சூர்தனம் இருந்தது அதனால் அந்த கதையினைப்பற்றிய ஒரு தெளிவான விளக்கம் எனக்குச் சொல்லமுடியாமலே போய்விட்டது, ஆனால் அந்தக்கதைக்கான திறப்பை சுகந்தி அவர்களுடைய விமர்சனம் ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறது.

பெண்கள் பற்றிய  உளவியலையும் சரி, வாழ்வியலையும் சரி இக்கதைகள் ஒருசார்பு மனப்போக்கிலே பயணிக்கிறது என்ற அவருடைய விமர்சனம் ஏற்றுக்கொள்ள வைத்தது.

காதல் கதைகளில் இதுவரைக்கும் யாரும் கேட்காத ஒரு கேள்வியை முன்வைத்தார். எல்லாரும் கிறிஸ்டியை விரும்புறீங்க.. அந்தப்பொண்ணு யாரை விரும்புதுன்னு ஒருகோணம் இருப்பதை கொஞ்சமாச்சும் யோசிக்க வேண்டாமா என்ற கேள்வி சிரிக்கச் செய்தாலும் அந்த சிந்தனை எனக்கு எழாமலே போனதை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

ஆக ஆந்திரா மெஸ்ஸில் மதியச்சோறுண்ட திருப்தியாக அவரது விமர்சனம் இருந்தது நன்றி மேடம்.

*
திரு. வேங்கடபிரகாஷ்...

விழாத்தலைமை ஏற்றிருந்த திரு. வேங்கடபிரகாஷ் அவர்கள், அடுத்ததாக புத்தகம் பற்றியும், நாள்தோறும் ஒளிப்பதிவாளர்கள் முன் சமூக நிகழ்வுகளையும், அரசியல் செயல்பாடுகளையும் பேசிக்கொண்டிருக்கும் எனக்கு ஓர் இளைப்பாறுதல் இந்தக்கூட்டம் என்று தொடங்கி, கிறிஸ்டி, ஜெனி, சுகந்திகளைப் படிக்கும் போது தன் பதின்மத்தின் தோழிகள் நினைவுக்கு வந்ததாகச் சொல்லி, இந்த செய்தி  தன் வீட்டுக்குச் சென்றுவிடும் அபாயமும் இருக்கிறது என்று நிகழ்வரங்கை புன்னகைகளால் இலகுவாக்கினார்.

புதியதலைமுறை ”நேர்பட பேசு “ நிகழ்ச்சிக்கு எங்கள் ஊர் டீக்கடையில் பெரிய விசிறிகள் உண்டு. நிகழ்ச்சியின் விசிறிகள் என்பதைவிட அதைத் தொகுத்துவழங்கும் வேங்கடபிரகாஷ் அவர்களுக்கு என்பதே பொருத்தம்..  ஆளுக்கொரு கட்சிக்காரகள் டி.வி திரைக்கு இந்தப்பக்கம் உட்கார்ந்துகொண்டு அங்கே இவர் கேட்கும் கேள்விக்கு சபாஷ் போட்டுக்கொண்டிருப்பார்கள் தங்கள் கட்சி பிரதிநிதிகளை கேள்வியால் மடக்கும் போதுகூட. திரு.வேங்கட பிரகாஷ் அவர்களுக்கு ரசிகர் மன்றம் எழுப்பும் வேலை திருநெல்வேலியில் தீவிரமாக நடந்துகொண்டிருக்கிறது. எந்த கட்சி சார்பில் என்பது பற்றிய விவாதம் தான் இன்னும் முடிவுக்கு வரவில்லை ஹாஹா..

 நூல்பற்றிய அவருடைய வார்த்தைகள்  வாழ்த்துகளாலும், அன்பாலும் நிரம்பியிருந்தது. நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்ததோடு, உங்கள் வாழ்த்துகளுக்கும்  மனமார்ந்த நன்றிகள் சார்.

*
நாட்டுப்புற படைப்பாளி கழனியூரன்....
சொந்த ஊர்வழக்கில் எழுதுவதுகுறித்து ஒரு பெருமிதம் இருந்தது.  ஒருமுறை நெல்லை வழக்கில் பதிந்த கதையினை வாசித்துவிட்டு மேலாண்மை.பொன்னுச்சாமி அவர்கள் எழுத்து போல் உள்ளது என்றார்கள் இளமதி பத்மா அவர்கள். அதுவரைக்கும் எனக்கு அவரைத் தெரியாது என்பதே உண்மை. நேற்றைக்கு கழனியூரன் பேசும் போது வண்ணநிலவனின் கதைகள் போல உள்ளதென்று...

உதயன் முதன்முதலில் கோபல்ல கிராமத்தை கையில் கொடுத்தபோது தான் கி.ராஜநாராயணனைக் கொண்டாடத் துவங்கியிருந்தேன். நாட்டுப்புற எழுத்துபக்கம் ஆர்வம் திரும்ப கழனியூரன் அவர்களின் படைப்புகள் கண்ணில்பட இன்னும் ஆர்வம் கூடிப்போனது. இந்நிகழ்ச்சியில் அவரே முன்னிலை வகித்ததும், புத்தகத்தை முழுக்க வாசித்துவிட்டுப் பேசினதும் மிகப்பெரிய அங்கீகாரமாக நினைக்கிறேன்.

முதல் வார்த்தையிலிருந்தே நெல்லைமண் மணம் அரங்கத்தில் பரவத்துவங்கியது.  “யாராச்சும் உன்னைய தூக்கிட்டுப்போய் அடிப்பாங்க” என்று என்னை நோக்கி கைகாட்டிவிட்டு அடுத்த வார்த்தையிலே  “கழுவுற மீனுல நழுவுற மீனா இருக்கான்” என்றபோது (அச்ச) அஞ்சப்புகழ்ச்சியாக உரைத்தது.

”சாதி பற்றி புத்தகம் முழுக்கப் பேசுகிறான். ஆனால் ஒரு இடத்திலும் அதை உறுத்தலில்லாமல் கொண்டுபோகிறான்.  அப்பாவுக்கும் மகனுக்குமான உரையாடல்கள் குறைந்துபோன காலத்தில் இந்த கதைகள் சுகமா இருக்கு. பல கதைகள் குறும்படமாக எடுக்கத் தகுந்தது. விமர்சனங்கள ஏத்துக்க, சொல்லவந்த விசயத்தோட நிறுத்திக்க அதுக்கு மேல்விளக்கம் கொடுத்துட்டு இருக்காத, ஒரு நல்ல எடிட்டர் கையில் இந்த புத்தகம் சிக்கி இருந்திருக்கனும். இந்தச் செடி வளரத்துவங்கி இருக்கு வேரில் வென்னீர் ஊற்றக்கூடாது , நாவல்கள் எழுதக்கூடிய வளம் உன் எழுத்தில் இருக்கு மண்சார்ந்து இந்த  தலைமுறையில் எழுதத் துவங்கி இருக்கும் இந்த இளவலை வாழ்த்துறேன்.”  என்று முடித்தார். கழனியூரன் அவர்களுடைய இந்த வார்த்தைகளுக்குப் பின் நானென்ன பேசுவது மூச்சடைத்துப்போனது.

அப்பாவின் ப்ரியங்களை உணர்த்த அந்த நிமிடங்கள் செலவிடப்பட்டிருந்தது. அதுவரைக்கும் இலக்கிய நிகழ்வாக தொடர்ந்து கொண்டிருந்த அரங்கம் அதன்பிறகு நெகிழ்ச்சியில் ஆழ்த்தியது ஒவ்வொருவரையும்.

*
பனுவலும் விதைகளும்...
பனுவலுக்கும் எனக்குமான தொடக்கம்,  நுங்கம்பாக்கம் 4Framesல்
வேலைக்குச் சேர்ந்த புதிதில் முகநூலில் பனுவல் புத்தக நிலையத்தில் நடைபெற்ற நிகழ்ச்சிபற்றிய அறிவிப்பைப்  பார்த்து அந்நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டதிலிருந்து ஆரம்பித்தது.

கதைகளைத் தொகுத்து புத்தகமாக வெளியிட்டு இன்று அறிமுகப்படைப்பாளி என்று சிபிச்செல்வன் தன் வலைதளத்தில் அறிமுகம் செய்கிறார் என்றால், இந்த தூரங்கள் பனுவலிலிருந்து தொடங்கியது.  வாசிக்கிற ஒருவனை அடையாளங்கண்டு அவருக்கு இன்னின்னது உபயோகமாய் அமையுமென கைகாட்டிவிடுவதில் செந்தில்நாதன் அண்ணனுடைய தீர்க்கதரிசனம் எனக்குப் பேருதவியாக அமைந்திருக்கிறது பலநேரம்.

இந்நிகழ்ச்சியில் முரளி வரவேற்புரை நிகழ்த்துவதாக இருந்தது. கடைசி நேரத்தில் அவர் வர இயலாமல் போக “ அண்ணே தம்பிக்காக” என்ற வார்த்தக்கு மதிப்பளித்து செந்தில்நாதன் அண்ணன் நிகழ்ச்சியின்
ஸ்டார்டிங் ட்ரபிளை எளிதாக்கித் தந்தார்.

இறுதியாக தலைமையேற்று  நடத்திய வழக்கறிஞர். கே.எஸ். இராதா கிருஷ்ணன் அவர்களை அழைத்துப் பேசவைக்கும் முன் செந்தில்நாதன் அண்ணன் ஒருநிமிடம் என்று குறுக்கிட்டு பனுவலின் செயல்பாடுகளையும், நிகழ்ச்சிகளையும் எடுத்துச் சொல்லி
 “கதை சொல்லி “ இதழ் மீண்டும் வரவேண்டும் என்றும், அதன் நிகழ்ச்சிகள் நடத்தப்படவேண்டும் என்றும் கே.எஸ்.ஆர் அவர்களிடம் வேண்டுகோள் வைத்தார்.

எதிர்பாராமல் ஓவியர் மருது அவர்களின், விலைமதிப்பீடற்ற நீராடுதுறை ஓவியத்தை பனுவல் சார்பாக எனக்கு நினைவுப்பரிசாக வழங்கினார்கள் , வகுப்பறையில் முதல் ரேங்க் வாங்கிவிட்டு அந்த கார்டை நோட்டுப் புத்தகத்துக்கிடையில் வைத்துக் கொண்டு அவ்வப்போது எடுத்துப் பார்த்துக்கொள்வோமெ அந்த சந்தோஷத்தை அன்பவித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

*
கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன்...
செந்தில்நாதன் அவர்களுடைய வேண்டுகோளை ஏற்றுக்கொண்டு பிறகு பேசின கே.எஸ்.ஆர் அவர்கள் நெல்லை மண் பற்றியும், அங்கிருந்து வந்து படைப்புலகில் ஒளிபெற்றெழும்பிய படைப்பாளிகள் பலரை ஒவ்வொருவராக நினைவுகூர்ந்தார்.

அகநாழிகையில் புத்தகம் வெளியிட்டு சிலநாட்களில் பொன்.வாசுதேவன் அவர்களுக்கு என் மனநிலை பிடிபட்டுப் போனது. மண்சார்ந்த எழுத்து இவனுடையது, இவனுக்குத் தேவை தரவுகள் அதுகிடைக்க நீ நேரே செல்லவேண்டியது பாலவாக்கத்துக்கு என்று கைகாட்டிவைத்தார். அங்கேதான் கே.எஸ்.ஆர் அவர்களுடைய வீடு இருக்கின்றது.

 புராணக்கதையில்,  ஞானப்பழம் யாருக்குக்கொடுப்பது என்று போட்டிவைத்ததும் முருகன் மயிலை எடுத்துக்கொண்டு மூன்று முறை பூமியைச் சுற்றக் கிளம்பிவிடுவார். விநாயகர் அம்மையப்பனே உலகம் என்று சொல்லிக்கொண்டு தாய்தந்தையரைச் சுற்றிவந்து பழத்தைப் பெற்றுக்கொள்வார்.

முருகன் செய்த தவறிலிருந்து பாடம் பெற்றுக்கொண்ட நான் செய்த  காரியம் தரவுகளைத்தேடி ஊர் ஊராக அலையும் முன்பு அம்மையப்பரைச் சுற்றி வருவதென்று முடிவெடுத்தது. அதன்படி கே.எஸ். ஆர் அவர்களுடைய குறிப்புகளைப் பின் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன் கடந்த மாதங்களாக... அவர் இந்நிகழ்ச்சியில் தலைமை ஏற்று நடத்திக் கொடுத்ததோடு வாழ்த்தியும் தலைமையுரை நிகழ்த்தியது இந்த எளியவனுக்கான பெருமை. நன்றிகள் சார்!

*
விதைத்த விதைகள் சும்மா இருக்காது...
முதல்முதலில் புத்தகம் எழுதனும்ன்னு நினைக்கும் போது நான் வைத்த பெயர் “நூறு புத்தகங்கள் விற்றால் போதும்” என்று...
ஒரு சோதனை முயற்சியாகத் தான் புத்தகம் எழுதுவதைப் பற்றிய என் புரிதல் இருந்தது.  ஆனால் இந்த விமர்சனங்கள் பாராட்டுக்கள் இன்னும் உத்வேகத்தைக் கொடுத்திருப்பதால் பொன்னாத்தாள் பேரனுடைய தலையெழுத்து அடுத்தொரு நாவலையும் எழுதலாம் என்றே அமைகிறது. இதில் என்னுடைய தவறென்று எதுவுமில்லை.

விழாமேடையிலே,  வழக்கறிஞர். திரு.கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன்., அவர்கள் புத்தகத்தை வெளியிட ஊடகவியலாளர். திரு வேங்கட பிரகாஷ் (புதியதலைமுறை) பெற்றுக்கொண்டார். நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்ட அத்தனைபேருக்கும் மனமார்ந்த நன்றிகள்.


நிகழ்வு துவங்கும் முன்...
கனவுப்பிரியன், ஷான் கருப்பசாமி, வேங்கட பிரகாஷ், கழனியூரன், கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன்.
(முதல் வரிசை இடமிருந்து வலம்)

வரவேற்புரை - பரிசில் செந்தில்நாதன்.


திருமதி.பத்மாவதி ஆனையப்பன்,  KSR அவர்களுக்கு  சால்வை அணிவித்தல்.

ஷான் கருப்பசாமி அவர்கள் நாட்டுப்புற படைப்பாளி கழனியூரனுக்கு  சால்வை அணிவித்தல்.

பேராசிரியர். பத்மாவதி அவர்கள் நாச்சிமகள் சுகந்தி அவர்களுக்கு சால்வை அணிவித்தல்
தோழர்.இராதா இராமச்சந்திரனுக்கு சால்வை வழங்குதல்

பார்வையாளர்கள்
கார்த்திக்புகழேந்தி, கழனியூரன், கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன், வேங்கட பிரகாஷ், கனவுப் பிரியன், ஷான் கருப்பசாமி, இராதா இராமச்சந்திரன். (இடமிருந்து வலம்)


நூல் அறிமுகம் -இராதா இராமச்சந்திரன்.
நூல் விமர்சனம் -நாச்சிமகள் சுகந்தி. 
நாச்சிமகள் சுகந்தி.
கழனியூரன் பேசத்துவங்கும்போது...

அட்டைப்படம் குறித்து கழனியூரன் பேசும்போது...
கே.எஸ்.ஆர், வேங்கட பிரசாத், கனவுப் பிரியன் 
இளவலை வாழ்த்துகிறேன். 
அம்மாவுக்கு...








நூலினை வெளியிட்டபோது...
கார்த்திக் புகழேந்தி, கழனியூரன்,  கே.எஸ்.இராதாகிருஷ்ணன்,  வேங்கட பிரகாஷ்,
கனவுப் பிரியன், ஷான் கருப்பசாமி, இராதா இராமச்சந்திரன்.  

நினைவுப் பரிசு 
நன்றி!!!






தினமணி நாளிதழில் புகைப்படச் செய்தி


அழைப்பிதழ். 







-கார்த்திக்.புகழேந்தி.
 08-03-2015.






There was an error in this gadget