Thursday, 27 October 2016

மலரே நின்னே - பிரேமம் |Premam Malare Ninne Kannathirunnal |Tamil Lyrics



தெளிமானம் மழவில்லின் நிறம் அணியும் நேரம்
நிறமார்ந்நொரு கனவு என்னில் தெளியுன்ன போலே
புழையோரம் தழுகும் நீர் தணு ஈரன் காற்றும்
புளகங்ஙள் இழை நெய்‌தொரு குழல் ஊதிய போலே
குளிரேகும் கனவு என்னில் கதிராடிய காலம்
மனதாரில் மதுமாசம் தளிராடிய நேரம்
அகம் அருவும் மயிலிணைகள் துயிலுணரும் காலம்
என் அகதாரில் அனுராகம் பகருன்ன யாமம்
அழகே......
அழகில் தீர்த்தொரு சிலையழகே
மலரே.......
என்னுயிரில் விடரும் பனிமலரே...

மலரே நின்னை காணாதிருந்நால்
மிழிவேகிய நிறமெல்லாம் மாயுன்ன போலே
அலிவோடு என் அரிகத்தின் அணையாதிருந்நால்
அழகேகிய கனவெல்லாம் அகலுன்ன போலே
ஞானென்றே ஆத்மாவின் ஆழத்தின் உள்ளில்
அதிலோலம் ஆரோரும் அறியாதே சூட்சிச்ச
தாளங்ஙள் ராகங்ஙள் ஈணங்ஙளாயி
ஓரோரு வர்ணங்ஙளாயி

இடறுன்னு ஒரென்றே இடை நெஞ்சின் உள்ளில்
ப்ரணயத்தின் மழையாய் நீ பொழியுன்னீ நாளில்
தளருன்னு ஒரென்றே தனு தோறும் நின்றே
அலை தல்லும் ப்ரணயத்தால் உணரும் மலரே......
அழகே.....

குளிரேகும் கனவு என்னில் கதிராடிய காலம்
மனதாரில் மதுமாசம் தளிராடிய நேரம்
அகம் அருவும் மயிலிணைகள் துயில் உணரும் காலம்
என் அகதாரில் அனுராகம் பகருன்ன யாமம்
அழகே....
அழகில் தீர்த்தொரு சிலையழகே
மலரே....
என்னுயிரில் விடரும் பனிமலரே...

அகலே யாரோ பாடுன் நுவோ | சார்லி Charlie | Akale Song |Tamil Lyrics




அகலே… ஏ…அகலே
அகலே...
அகலே யாரோ பாடுன் நுவோ
அந்தமில்லா காலம் கொண்டு வச்சதாரு…
எது ஸ்வப்ன ஜாலம்
பல கல்லொலமென்னொடு முல்லகெ துல்லடுமா
சந்தமுள்ளதானோ.. உள்ளனிஞ்சதானோ என்கிவிட்டதே
ஒ..ரக்ஞாத விஸ்மேய ஸ்வர்கீய சங்கீதமா…
நிமிஷமதோ…ஓ…. ஓ….ஓஹ்..ஓ…
நிமிஷமதோ…ஓ…. ஓ….ஓஹ்..ஓ…
நிமிஷமதோ…ஓ….ஓஹ்..ஓ… ஓ….ஓஹ்..ஓ… நிமிஷமதோ ஓஹ்..ஓ…
அகலே ஏஏ…. அகலே…
அகலே நேரம் பூக்கும் மீடு
அகலே நேரம் பூக்கும் மீடு
அகலே…ஏஏ….அகலே…ஏஏ….
அகலே…ஏஏ…. அகலே…ஏஏ….
அகலே…ஏஏ………..
தானானானே தானானே தானாரெனா
தார தானே ஹோ…
தானதான தாந்தான
தான தான தான தானே….
அகலே….ஏஏஏ…. அகலே…ஏஏஏ…
ஓஹ்….
அகலே….ஏஏஏ…. அகலே…ஏஏஏ…ஹே.

முக்கத்தே பெண்ணே - என்னு நிண்டே மொய்தீன் | Ennu Ninte Moideen |Mukkathe Penne |Tamil






என்னிலே எல்லினால் படச்ச பெண்ணே முக்கத்தே மண்ணிலாய் பிறந்த பெண்ணே என்னிலே ரூகிலே பகுதி யல்லெ என்னிலே நூறாய் நீ நிறஞ்ஞதல்லே என்னிலே வ்ளிச்சமும் நீயே முத்தாய் நீ மின்னன மால யல்லே என்னிலே இஸ்கிண்டே நூரே ஆரும் காணா ஒளியும் நீயே.. எண்டே கிதாபிலே பெண்ணே எண்டே கிதாபிலே பெண்ணே யஹெ மெரே தில் கி கீ முஹபது யஹெ மெரே தில் கி கீ கிஸ்மது. யஹெ மெரே தில் கி கீ முஹபது யஹெ மெரே யஹெ மெரே யஹெ மெரே தில் கி கீ கிஸ்மது. என்னிலே எல்லினால் படச்ச பெண்ணே முக்கத்தே மண்ணிலாய் பிறந்த பெண்ணே என்னிலே ரூகிலே பகுதி யல்லெ என்னிலே நூறாய் நீ நிறஞ்ஞதல்லே என்னிலே வ்ளிச்சமும் நீயே முத்தாய் நீ மின்னன மால யல்லே என்னிலே இஸ்கிண்டே நூரே ஆரும் காணா ஒளியும் நீயே.. எண்டே கிதாபிலே பெண்ணே எண்டே கிதாபிலே பெண்ணே யஹெ மெரே தில் கி கீ முஹபது யஹெ மெரே தில் கி கீ கிஸ்மது. யஹெ மெரே தில் கி கீ முஹபது யஹெ மெரே யஹெ மெரே யஹெ மெரே தில் கி கீ கிஸ்மது. Ennu Ninte Moideen


Friday, 21 October 2016

சொற்களைத் தேர்ந்தெடுத்தவர் “பாப் டிலன்”



மருத்துவம், பொருளாதாரம், வேதியியல், இயற்பியல், உலக அமைதி என, ஐந்து நோபல் பரிசுகளும் அறிவித்து முடித்த பின், இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு, யாருக்கு கிடைக்கப் போகிறது என்று, ஒட்டுமொத்த இலக்கிய ஆர்வலர்களும் காத்திருந்தனர். அத்தனை பேரையும் ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது அந்தச் செய்தி. 

அமெரிக்காவின் கவிதை முகத்தையே மாற்றியமைத்தவரும், கிடார் நரம்புகளின் அதிர்வுகளால், தன் எதிர்ப்புக் குரலை பாடல்களின் வழியாகப் பதிவு செய்து கொண்டிருக்கும், பாடலாசிரியருமான பாப் டிலனுக்கு, இந்த ஆண்டுக்கான நோபல் பரிசு அறிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

அமெரிக்க குடியுரிமைப் போராட்டங்கள், அந்நாடெங்கும் கொழுந்துவிட்டு எரிந்த போது, போராட்ட இயக்கங்களுக்கு, டிலனின் பாடல்கள் தான் தேசிய கீதம். 50 ஆண்டுகளாக, தன் பாடல் வரிகளில் அணையாத தழல் கொண்டிருந்த இசையைத் தந்து கொண்டிருக்கிறார், டிலன். யூதப் படுகொலைகளினால், அமெரிக்காவில் தஞ்சமைடைந்த டிலனின் குடும்பம், துருக்கியைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டது. 

சிறுவனாக இருந்த போது, ராபட் என்றே அறியப்பட்ட டிலன், பள்ளி நாட்களில், இசைக் குழுக்களை உருவாக்கி பாடல்களை அரங்கேற்றிய போது, 'உன்னுடையது இசையல்ல... இரைச்சல். அதன் அதிர்வுகள் எங்கள் காதுகளை அடைக்கிறது. நீ வாசித்தது போதும். கீழே இறங்கு' என்று வெளியேற்றப்பட்டார். 

மின்னசோட்டாவிலிருந்து, நியூயார்க் திசையை நோக்கி, இசைக் கனவுகளோடு புறப்பட்ட போதும், தான் ஒரு அகதி என்ற காரணத்தால், ரயிலில் இருந்து ஆற்றில் துாக்கி வீசப்பட்டார். ஆற்று வெள்ளத்தில் சிக்கித் தவித்தவரை காப்பாற்றிய பெண், டிலனுக்கு உணவளித்து, அவர் பாடல்களை லயித்துக் கேட்டார். 

கேட்டு முடித்த கணமே, 'உன் பாடல்கள் எளியவர்களுக்கானது. நீ உன் காலத்தைப் பாட வேண்டும்; உன் காலத்தில் நிகழ்வனவற்றைப் பாட வேண்டும்' என்றார். அங்கிருந்து தான் துவங்கியது, டிலனின் பயணம். 
மனித உரிமைப் போராளியும், போர் எதிர்ப்பாளருமான ஜோன் பயேஸ், தன்னுடைய இசை ஆல்பத்தில், முதன்முதலாக, டிலனை அறிமுகம் செய்தார். அவரே, பிறகு டிலனின் காதலியாகவும் ஆனார். ஆரம்ப காலத்தில், மேற்கத்திய இசை மரபுகளில், தன் பாடல்களை இசைத்தவர், மெல்ல அவற்றை ஒருபுறம் ஒதுக்கிவிட்டு, தான் வாழும் மண்ணின், மக்களின் இசையை கையிலெடுத்தார். 

இசையைத் தாண்டியும், தன் கூர் ஆயுதமாக டிலன் தேர்ந்தெடுத்தது, தன் சொற்களைத் தான். சுதந்திரம் என்பது என்ன, போர் இந்த உலகத்தை என்ன செய்யும், மனிதனுக்கு, அமைதி எப்பேர்ப்பட்ட தேவை என்பதைத் தீர்க்கமாக எடுத்துரைக்கும் சொற்களாக அவை இருந்தன; இருக்கின்றன. 

'தி எட் சலிவான்' என்ற தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி ஒன்றில், பாப் பாட இருந்தார். நிகழ்ச்சிக்கான ஒத்திகையின் போது, அவரது பாடல் வரிகள், தங்கள் ஆதரவு இயக்கத்துக்கு எதிரானதாக இருக்க, சில வரிகளை நீக்கிக் கொள்ளுங்கள் என்றார் நிகழ்ச்சி பொறுப்பாளர். 'உங்கள் தணிக்கைக்கு இணங்கிப் போவதைவிட, என் படைப்புக்கு நேர்மையாக இருந்த நிம்மதி போதும். நான், இந்த நிகழ்ச்சியில் பாடப் போவதில்லை' என்று பதிலளித்துவிட்டு, கிடாருடன் வெளியேறினார் டிலன். 

பாப் மற்றும் ராக் இசை ஜாம்பவான்களிலே, அதிக பாடலை தந்தவர் பாப் டிலன். மொத்தம், 460 பாடல்கள். 'நெவர் எண்டிங் டூர்' என, உலகம் முழுக்க தன் செவ்வியல் இசையாலும், எதிர்ப்புச் சொற்களாலும், தன்னுடைய அரசியலைப் பாடியபடியே சொன்னார். எந்த இசைக் கலைஞரையும், தன் நாட்டுக்குள் இசை நிகழ்ச்சி நடத்த அனுமதிக்காத சீனாவே, பாப் டிலனை, தன் நாட்டில் பாடச் சொல்லி அழைத்து சிறப்பித்தது. 


தன்னுடைய சுயசரிதையை, தானே எழுதிய பாப் டிலனின், 'க்ரானிக்கல்ஸ் வால்யும் ஒன்' புத்தகம், சிறந்த நுாலுக்கான தேசிய விருதுக்கும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது. அவரது வாழ்க்கையைச் சித்தரித்து எடுக்கப்பட்ட, “ஐ ஆம் நாட் தேர்” என்ற திரைப்படத்திலும், அவரே கூட, டிலனாகச் சில காட்சிகளில் நடித்திருக்கிறார். 


சமரசமில்லாத படைப்பாளனாகத் திகழும் டிலனை, விருதுகள் ஒருபோதும் புறக்கணித்ததில்லை. தன்னுடைய பாடல்களுக்காக, 11 கிராமி விருதுகள், ஆஸ்கர், குளோப் விருதுகள், ஹால் ஆப் பேம் என, பல்வேறு விருதுகளை வாரிக் குவித்தவருக்கு, நோபலும் இப்போது மணிமகுடமாகி விட்டது. 

எனது அனைத்து தேடல்களும் ஒருபுறமிருக்க 
ஆகையால் எனது கிடாரை கையிலெடுத்து
அடுத்த பாடலை இசைக்க துவங்குகிறேன்.


-நன்றி தினமலர்
15-10-2016

பாப் டிலன்; கட்டுரையும் விளக்கமும்.

வணக்கம் Thiruvendra Kumar உங்களுடைய செய்தி கிடைத்தது. அதில் பாப் டிலன் பற்றி தினமலரின் வெளியான எனது கட்டுரையும், எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் கட்டுரையும் உங்களை குழப்பியதாகக் குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள். இரண்டும் வெவ்வேறு விதமாக பாப் டிலனைத் தங்களுக்கு அடையாளப் படுத்துகிறது என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறீர்கள். எனது கட்டுரை பாப் டிலன் என்பவர் யார்? அவருடைய வாழ்க்கை, இசைப்பயணம் எங்கிருந்து தொடங்கியது என்ற ஸ்கெட்ச்களுக்குள் மட்டும் எழுதப்பட்டது. பாப் நோபல் பரிசுக்குத் தகுதியானவரா, அவருக்கு இலக்கியத்திற்கான நோபல் கொடுப்பது சரியா என்ற விவாதத்திற்குள் நான் நுழையவே இல்லை. எனக்கு டிலனைப் பற்றி ஓர் அறிமுகம் எழுதவேண்டும் என்று தோன்றியது. "I am Not There" படத்தைப் பார்த்ததிலிருந்து. க்ரானிகல்ஸ் வால்யூம் ஒன் பற்றித் தெரிந்துகொண்டதிலிருந்து, எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக டிலனின் பாடல்களின் மொழிப்பெயர்ப்பை வாசித்ததிலிருந்து, நான் டிலனின் பாடல்களைக் கேட்கிறேன். அவை பற்றிய மேலதிக விசயங்களைத் தெரிந்துகொள்கிறேன். அமெரிக்க நாட்டுப்புற செவ்வியல் இசையைத் தன் பாடல்களுக்குப் பயன்படுத்துகிறார் பாப் என்று தெரிந்ததும் எனக்கு உற்சாகமாக இருந்தது. நான் நாட்டுப்புறத்தை நேசிக்கிறவன். ஒவ்வொரு மண்ணுக்கும் இருக்கும் பூர்வாங்க அடையாளம் அதன் கலைகள். மண்ணின் இயல் அளவுக்கு இசையும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததில்லையா? அதுவே டிலன்பற்றி எழுதவைத்தது. அப்போதும் சொற்களைத் தேர்ந்தெடுத்தபர் டிலன் என்றே தலைப்பிட்டிருந்தேன். ( டிலன் போலவே எனக்கு க்ரீஸ் நாட்டைச் சேர்ந்த யானி (Yanni)மீதும் ஈர்ப்பு உண்டு. இருவரும் நேரெதிர் துருவங்கள் ) பிறகு நீங்கள் குறிப்பிட்ட எழுத்தாளர் ஜெயமோகனின் கட்டுரைகள் வாசித்தேன். ஆசான் மாதிரி தீர்ப்பு எழுதுகிற அளவுக்கு நான் பெரிய வாசிப்பாளன் இல்லை. அவருடைய கட்டுரையில் டிலன் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது, “ இடதுசாரிகளில் ஒருசாரார் அவரை புகழ்ந்து பேசுவர். *ஒருவகை அமெரிக்க இலட்சிய வாதமாகவும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பாகவும் அவரது பாடல்கள் பார்க்கப்பட்டன. *ஆனால் அன்று ஒரு பெரும் அலையாக இருந்த பாப் மார்லியுடன் ஒப்பிட்டால் அவரது பாடல்கள் சற்றே சோகையானவை” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். நிறைய ஷரத்துகளை எழுதிவிட்டுப் பின்னே, பாப் டிலனின் நடனத்துக்காக இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு வழங்கப் பட்டிருக்கலாம் என்று நயமாக நக்கலும் அடித்திருந்தார். நான் அதை ரசித்தேன். இந்த ஒப்பீடு வகைமைக்கும், நோபல் குழுவின் நியாய தர்மங்கள் மீதான விமர்சனங்கள், என்றெல்லாம் போகாமல் டிலனின் வாழ்க்கையை நேர்மறையாக அறிமுகப் படுத்தவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் எழுதினத்தான் தினமலரின் வெளியான கட்டுரை. உங்களது கேள்வியால் இந்திரா பார்த்தசாரதியின், “பாப் டிலன் இசை இலக்கியமாகுமா?” கட்டுரையும் வாசிக்க நேர்ந்தது. ஒரு பாடலாசிரியருக்கு இலக்கியத்திற்கான நோபல் வழங்க ஒரு அடிப்படை நியாயத்தை இ.பா அதில் எடுத்து வைத்திருந்தார். அதுவும் தமிழ்நிலத்தின் பாடல் இலக்கிய முன்னோடிகளான பாணர்கள், விறலியர்கள், கூத்தர்கள் ஆகியோரை முன்வைத்து அவர்கள் படைத்ததும் இலக்கியம் தான் என்று எழுதியிருந்தார். அந்தக் கட்டுரையை தான் முழுமையாக மறுப்பதாகவும் ஆசான் குறிப்பிட்டிருந்தார். சரி அது பெரியவர்கள் பஞ்சாயத்து. எழுத்தாளர் சாருநிவேதிதா ஒருகூட்டத்தில் பேசியது நினைவுக்கு வருகிறது எனக்கு. “இங்கே மட்டும்தான் ஒரு ஒரு எழுத்தாளனை எழுத்தாளனே இல்லை என்று சொல்கிற மனநிலை நிலவுகிறது” என்கிற ரீதியில் ஒரு கருத்தை அவ்வளவு பகடியாகக் குறிப்பிட்டார். எனக்குச் சிரிப்பு வந்தது. அது உண்மையும்தான் இல்லையா? சமீபத்தில் அகாதமி விருது வாங்கின தமிழ் நாவலைக் (கானகன்) குறிப்பிட்டு, “தம்பி அந்த நாவல் எப்படி இருக்கிறது இப்படி ஒரு நாளிதழில் அந்நாவலுக்கு விருதுவழங்கப்பட்டதற்கு எதிர்விவாதமாக ஒரு கட்டுரை எழுதப் போகிறேன். அதனால் உங்கள் கருத்தைக் கேட்டுவிட்டு எழுதலாம் என்று நினைப்பதாக மூத்த எழுத்தாளர் ஒருத்தர் கேட்டார். கூடவே வேறு எந்த நாவலுக்குத் தந்திருக்கலாம் என்ற பட்டியலையும் கேட்கவும், “சார் தயவு செய்து முதலில் கானகனைப் படித்துவிட்டாவது உங்கள் கட்டுரையை எழுதத் தொடங்குங்கள். தவிர இதெல்லாம் புதிதாக எழுதவருகிற எங்களுக்கு ஒரு தொடக்கம். வழக்கம்போல கல்லால் அடித்துவிட்டுப் போகாதீர்கள்” என்று பொறுமையாகச் சொல்லிமுடித்தேன். அவரும் அதைக் கேட்டுக் கொண்டு அந்த எண்ணத்தைக் கைவிட்டதாகச் சொன்னார். இங்கே இப்படித்தான் நிலைமை. வெல்கிறவனை கல்லால் அடித்து காலால் மிதித்துவிடத்தான் துடிக்கிறார்களே ஒழிய அவன் படைப்பைப் பற்றி சின்ன விவாதத்தைக்கூட கிள்ளிப் போடமாட்டேன் என்கிறார்கள். நீங்கள் ஒன்று செய்யுங்கள் பாப் டிலனின் பாடல்களை எஸ்.சண்முகம் மொழிப்பெயர்த்திருக்கிறார். பிரமிள் என்ற தளத்தில் வாசிக்கக் கிடைக்கிறது. வாசித்துப் பாருங்கள். நன்றி. -கார்த்திக்.புகழேந்தி 21-10-2016

Wednesday, 12 October 2016

ஐஸ் ஹவுஸ் - சென்னை

2014 இறுதியில் திருவல்லிக்கேணி சிவராமன் தெருவில் அறையெடுத்துத் தங்கியிருந்தேன். அப்போது போக்கு வரத்துக்கெல்லாம் பேருந்து பயணங்களைத் தான் நம்பியிருந்தேன். ஒவ்வொரு தடத்துக்கும் ஒவ்வொரு எண் கொண்ட பேருந்துகளை அடையாளம் கண்டுபிடிக்க நண்பனின் உதவியை நாட வேண்டிவரும். அறைக்குத் திரும்பும்போது மட்டும் சரியாக ஐஸ் ஹவுஸ் வழித்தடத்தில் செல்லும் பேருந்தைப் பிடித்து, பார்த்த சாரதி கோயில் ஆர்ச் நிறுத்தத்தில் இறங்கிக் கொள்வேன்.
அப்போதுதான் இந்த ‘ஐஸ் ஹவுஸ்’ என்று ஏன் பேருக்கான காரணம் பற்றி தெரிந்துகொள்ள விரும்பினேன். என் துருப்புச் சீட்டுகள் சிலர் வழியாகக் கேட்டறிந்தபோது, காயிதே மில்லத் சாலை முனையில் உள்ள பள்ளிவாசலைக் கைகாட்டி இதுதான் ஐஸ் ஹவுஸ் என்றார்கள். நானும்கூடக் கொஞ்ச காலத்துக்கு அதையே நம்பிக் கொண்டு திரிந்தேன்.
‘கலோனல் லவ்’ என்பவர் எழுதிய ‘வெஸ்டிஜெஸ் ஆஃப் மெட்ராஸ்’ புத்தகத்தில் ஐஸ் ஹவுஸ் பற்றி எழுதிய ஒரு குறிப்பு ஒன்று வாசிக்கக் கிடைத்தது. அப்போது தான் உண்மையான ஐஸ் ஹவுஸ் பற்றியும், அதன் பேருக்கான வரலாறும், சாமுவேல் ஆஸ்டின் பற்றியும், ஃப்ரெட்ரிக் தாதர் பற்றியும் தெரியவந்தது.
இன்றைக்கு, மெரினா கடற்கரைக்கு எதிரே இளஞ்சிவப்பு வண்ணத்தில் இரவெல்லாம் மின்விளக்கு வெளிச்சத்தில் ஒளிரும் ‘விவேகானந்தர் மண்டபம்’தான் ஐஸ் ஹவுஸ் கட்டிடம். அதைக் குறிப்பிட்டே ஐஸ் ஹவுஸ் பேருந்துத் தடத்திற்கும் நிறுத்தத்திற்கும் பெயர் வந்திருக்கிறது. அதெல்லாம் இருக்கட்டும் ஐஸ் ஹவுஸ் பின்னால் உள்ள வரலாறு என்ன ?
கதையை இன்றிலிருந்து சரியாக 210 வருடங்களுக்குப் பின்னால் எடுத்துப் போனால், அமெரிக்காவின் பாஸ்டன் நகரில் ஃப்ரெட்ரிக் தாதர் (Fredric Tudor) என்ற பலே கில்லாடி ஒருத்தர் மேற்கத்தியத் தீவுகளுக்கு ஐஸ்கட்டிகளை ஏற்றுமதி செய்யும் திட்டத்தோடு களமிறங்குகிறார். அமெரிக்க பேரேரிகளின் நன்னீர் ஐஸ்கட்டிகளை வெட்டியெடுத்து அட்லாண்டிக் கடல்வழியாக கப்பலேற்றிக் கொண்டுபோய் பிறநாடுகளில் விற்றுக் காசாக்கும் வேலையைக் கச்சிதமாகத் தொடங்குகிறார். ஆண்டு 1805.
தாதர் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட சாமுவேல் ஆஸ்டின் பாஸ்டன் வர்த்தகர் 1833ல் என்ற இந்தியாவிலும் நீங்கள் கடைவிரிக்கலாம். நானும் உங்களோடு கைகோர்த்துக் கொள்ளத் தயார் என்று கடிதம் எழுதுகிறார். சும்மா இல்லை 26000 கி.மீட்டர் தூரம். கட்டி ஏத்தி கொண்டுவந்து இறக்க இது ஒன்றும் கடலைப் பொறி அல்ல. ஐஸ்கட்டி. வழியிலே கரைந்துபோனால் மொத்த உழைப்பும் ஸ்வாஹா…
தாதர் அமெரிக்காவின் சிக்னல் புக்கை வைத்து இந்தியாவின் கொல்கட்டா கங்கைக் கரையைக் கணிக்கிறார். 1833மே 12ம் தேதி 180டன் ஐஸ்கட்டிகளோடு கடற்பயணம் தொடங்குகிறது. நான்கு மாத பயணத்திற்குப் பிறகு செப்டம்பரில் இந்தியக் கரையை அடையும்போது 100டன் பனிக்கட்டிகள் தாதர் மற்றும் ஆஸ்டின் கூட்டாளிகளின் கைவசம். தொடர்ந்து ஏற்றுமதி இறக்குமதி வர்த்தகம். செலவு போக அடுத்த இருபது ஆண்டுகளில் இரண்டு லட்சம் டாலர் லாபம் சம்பாதிக்கிறார்கள் இருவரும். உருகியதுபோக மிச்சமெல்லாம் காசு.
கொல்கத்தாவை அடுத்து மும்பையிலும் பிறகு 1842ல் மதராஸிலும் ஐஸ் வியாபாரம் தொடங்குகிறார்கள். குதிரைகளிலும் காளை வண்டிகளிலும், பல்லக்குகளிலும் ஐஸ் பார்களைத் தூக்கிக் கொண்டுபோய் விற்க வேண்டியது. ஒரு பவுண்டு ஐஸ் நான்கு அணா. வெப்பமண்டல நாடுகளில் ஐஸ்கட்டிகளை தேக்கி வைத்துப் பாதுகாக்கத் தோதான இடம் வேண்டும் என்ற காரணத்தால் மெரினா கடற்கரை அருகினிலே வட்டவடிமமான சேமிப்புக் கிடங்கை உருவாக்குகிறார்கள். அப்படி உருவானதுதான் மெரினா கரையில் உள்ள ஐஸ் ஹவுஸ் கட்டடம்.
ஃப்ரெட்ரிக் தாதர் பற்றித் தேடி வாசித்தால் எண்பது வயதுவரை வாழ்ந்த இந்த மனிதன் அமெரிக்காவின் ஒரு ஏரி குளங் குட்டையையும் விட்டு வைக்கவில்லை உலக நிலப்பரப்பில் மிகப்பெரிய ஏரிக்கூட்டமான வடஅமெரிக்கப் பேரேரியின் (Great Lake) பனிப்படலத்தைப் பாளம் பாளமாக வெட்டி எடுத்து, கப்பல் கப்பலாக ஏற்றி, உலகமெங்கும் அனுப்பி விற்று, லாபம் சம்பாதித்திருக்கிறார். பாஸ்டனின் “ஐஸ் கிங்” என்று தாதரைக் கொண்டாடித் தீர்த்திருக்கிறார்கள்.
என்னதான் சம்பாத்தியத்தை அள்ளிக் குவித்தாலும் தொழில்முன்னேற்றம் என்று ஒன்று காலமாற்றத்தில் வந்து பொடனியில் அடிக்குமில்லையா. இந்தியாவிலே ஐஸ் தயாரிக்கும் தொழில்நுட்பங்கள் வளர்ந்த பிறகு ஐஸ்கட்டிகளை அதிகளவு காசுகொடுத்து வாங்கத் தேவை இல்லாமல் போகவே தாதர் தன் ஐஸ் ஏற்றுமதித் தொழில்களை நிறுத்திக் கொண்டார்.
அதன்பிறகு மதராஸ் ஐஸ் ஹவுஸ் கட்டடம் பிலிகிரி ஐயங்கார் என்கிற உச்சநீதிமன்ற வழக்கறிஞரால் விலைக்கு வாங்கப்பட்டு மதத் தலைவர்கள் தங்கும் இல்லமாகவும் கல்விக்கூடமாகவும் மாற்றப்பட்டது. 1897 பெப்ரவரியில் விவேகானந்தர் இங்கே ஒன்பது நாட்கள் தங்கியிருந்திருக்கிறார். பிறகு பிராமண கைம்பெண்கள் தங்கும் இல்லமாக்கப்பட்டு , இன்றைக்கு விவேகனந்தர் இல்லமாக அறியப் படுகிறது ஐஸ் ஹவுஸ் கட்டடம்.

-கார்த்திக். புகழேந்தி
12-10-2016.













பிற ஆவணங்கள் :
* Papers of John Adams, Volume 18: December 1785 - January 1787,
* The Ice Trade between America and India, from The Mechanics' Magazine (1836)
* How ice came to India, 1833


* Varnam post on The Forgotten American Ice Trade - Indian perspective on the ice trade with Calcutta.

Monday, 3 October 2016

அஜ்வா - ஏழு பேரீச்சம் பழங்கள்




ஒரு குரல் நாவல் முழுக்கக் கதை சொல்கிறது. ஒரு ராட்சதக் கை அந்தக்குரலை கண்காணித்துக் கொண்டே பின்தொடர்கிறது. அந்தக் கை ஒருசமயம் வானம் அளவுக்கு விரிந்து வரவேற்கிறது. அந்தக் கை பாவங்களை மன்னிக்கிறது, அந்தக் கை வழிநடத்துகிறது. அந்தக் கை தைரியத்தைக் கொடுக்கிறது. அந்தக் கை ஏழு பேரிச்சம் பழங்களை வழங்குகிறது. இறுதியில் ஒரு குடையாக மாறி கதைசொல்லும் குரலுக்குச் சொந்தக் காரனைத் தாங்குகிறது.

அஜ்வா. போதை உலகத்தில் தன்னைத் தொலைத்துவிட்ட ஒருவனது மீட்சியின் கதைதான் அஜ்வா. மீட்சியென்தோடு மட்டும் அல்லாமல் தான் வாழ்ந்த உலகத்தின் சந்துபொந்துகளுக்கெல்லாம் நம்மை அழைத்துச் சென்று அதன் கட்டமைப்புகளையும், கசடுகளையும் அவ்வுலகிலிருந்து மீண்டவர்களையும், மாண்டவர்களையும் பற்றிய கதைகளை முன்பின்னென்று எந்த ஒழுங்கமைவுகளும் எதுவுமில்லாமல் ஒரு மிதபோதைக் காரனின் மனநிலையிலேயே சொல்லிச் செல்கிறார் சரவணன் சந்திரன்.

மூன்றாவது நாவலைப் புரட்டும்போதும் அதே வேகம். இடையில் கீழே வைத்துவிட முடியாத விறுவிறுப்பு. செய்தித் தாள்களின் ஆறாம்பக்கத்து பத்திகளின் தலைப்பில் புதைந்துகிடக்கும் ஆதாரச் சம்பவங்களின் மையப்புள்ளிக்குள் நுழைந்து அதன் அடியாழம் வரைக்கும் உள்ள தகவல்களைச் சீட்டுக்கட்டுமாதிரி விசிறிச் செல்கிற  “கான்” மூவி தன்மை. என்று அஜ்வா நமக்கு நெருக்கமாக அறியப்படும் சம்பவங்களின் பின்னணியிலே உருவாக்கப் பட்டிருக்கிறது.

சரவணன் சந்திரன் அண்ணனின் முதல் நாவலான, ‘ஐந்து முதலைகளின் கதை’யின் பலமாக நான் கருதுவது அதன் புதிய களமும் எளிய விறுவிறுப்பான வேகமும் கூடவே கதைசொல்லும் உத்தியும் தான். இரண்டாவது நாவலான ‘ரோலக்ஸ் வாட்சு’ம் கூட மேல்த்தட்டு அதிகார வர்க்கத்தின் எல்லைக்கோட்டுக்கு அப்பால் நுழைந்து அங்கே தன்னை நிரூபிக்கத் துடிக்கும் ஒரு சாகசக்காரனின் கதையாகத் தான் பார்த்தேன். இவ்விரண்டு நாவல்களுமே எவ்வளவுதூரம் அதன் கதையாடல் யுக்திக்காக வரவேற்கப்பட்டதோ அதேயளவு நாவலில் வரும் பல கதாப்பாத்திரங்கள் கனம்சேர்க்காமல் கடந்துபோய்விடுகிறது என்ற விமர்சனத்துக்கும் உள்ளானதைக் கவனித்தேன்.


அஜ்வாவில் அந்த தன்மை மேம்பட்டிருக்கிறது.. மற்றபடி ‘கிரே’ உலகத்து மனிதர்களின் கதையை நம் கண்களுக்குப் புலனாகிற அளவுக்குக் கிட்டே அழைத்துச் சென்று சொல்லுகிற ‘ஸ்ட்ரெய்ட் நரேஷன்’ தன்மையை ஒருவாசகனாக நான் கருதுகிறேன். கதைநாயகனுக்கு மிகப் பக்கத்தில் நிற்கிற இன்னொருவனின் கண்ணாக நான் ஒவ்வொரு சம்பவங்களையும் அணுகுகிறேன்.

அஜ்வாவில் வரும் கதைநாயகனின் மிகப்பெரிய பிரச்சனை அவனுடைய பயம். இருட்டு, மரணம், உயரம், தனிமை என்று மரபணுவிலே பயம் ஆட்டிப் படைக்கும் ஒருவனுக்கு அமையப் பெறும் நாடோடித்தனமான வாழ்க்கையும், அதன் மற்றொரு வாயில் திறப்பாக கிடைக்கும் போதைப்பழக்கமும் அதிலிருந்து மீள முடியாத காலத்தின் நினைவுகளுமாகச் செல்கிறது கதை. இடையே, தான் சந்தித்த மனிதர்கள், தன் சகாக்கள், தன் நாடோடி வாழ்க்கைக்குக் காரணமானவர்கள், தன் எல்லைக்குள் எவரையும் அனுமதிக்காத நாயகி, பாவமன்னிப்புகள் வழங்குவதற்காகவே பால்யத்திலிருந்து பழகின நண்பன்,  ‘உனக்கு விதிக்கப்பட்ட எல்லாவற்றிலிருந்தும் நீ விலகி நல்லவழிக்குத் திரும்புவாய்’ என்று நம்பும் தாய், தனக்காக தற்கொலைப் படையாகவே மாறிவிடக்கூடும் என்றெண்ணும் அத்தை என்று தன்னைச் சுற்றியுள மனிதர்களுக்குள்ளிருந்தே கதையை நிகழ்த்தி இருக்கிறார் சரவணன் சந்திரன் அண்ணன்.

போகிறபோக்கில் சொல்லிச் செல்லும் கிளைக்கதைகளின் மூலம் வேறு ஒரு உலகத்திற்குள் செல்லும் பயணம் தான் நாவலின் உணர்வு மையம். தனக்கிருக்கும் சின்னச் சின்னத் திருட்டுப் பழக்கம், பய உணர்வு, இந்தச் சுபாவங்கள் தரும் உளைச்சலிலிருந்து விடுபட முடியாத/ முயலாத  ஒருவனின் மன உலகம் தான் கதைக்களம். இடையே சராசரி மனிதர்களின் வார்த்தைகளில் வெளிப்படும்  தத்துவங்களையும், கரிசல் மக்களின் வாழ்கையையும் கூட்டுச் சேர்த்து  கதையைக் கடத்தும் லாவகத்தை படித்துமுடித்ததும் சரவணன் அண்ணனிடம் குறிப்பிட்டே சொன்னேன்.

ஏழு பேரிச்சம் பழத்தை வைத்துக்கொண்டு உன்மத்த உலகத்தில் வாழ்கிற ஒருவனது வாழ்வை நூற்று இருபது பக்கங்களுக்குள் ஒரு நீரோடையின் சலசலப்பு போல அந்தத்திலிருந்து தொடங்கி ஆதியில் கொண்டுபோய் இருத்தி வைத்திருக்கிறார்.

-கார்த்திக்.புகழேந்தி.
03-10-2016

There was an error in this gadget