Skip to main content

ஐஸ் ஹவுஸ் - சென்னை

2014 இறுதியில் திருவல்லிக்கேணி சிவராமன் தெருவில் அறையெடுத்துத் தங்கியிருந்தேன். அப்போது போக்கு வரத்துக்கெல்லாம் பேருந்து பயணங்களைத் தான் நம்பியிருந்தேன். ஒவ்வொரு தடத்துக்கும் ஒவ்வொரு எண் கொண்ட பேருந்துகளை அடையாளம் கண்டுபிடிக்க நண்பனின் உதவியை நாட வேண்டிவரும். அறைக்குத் திரும்பும்போது மட்டும் சரியாக ஐஸ் ஹவுஸ் வழித்தடத்தில் செல்லும் பேருந்தைப் பிடித்து, பார்த்த சாரதி கோயில் ஆர்ச் நிறுத்தத்தில் இறங்கிக் கொள்வேன்.
அப்போதுதான் இந்த ‘ஐஸ் ஹவுஸ்’ என்று ஏன் பேருக்கான காரணம் பற்றி தெரிந்துகொள்ள விரும்பினேன். என் துருப்புச் சீட்டுகள் சிலர் வழியாகக் கேட்டறிந்தபோது, காயிதே மில்லத் சாலை முனையில் உள்ள பள்ளிவாசலைக் கைகாட்டி இதுதான் ஐஸ் ஹவுஸ் என்றார்கள். நானும்கூடக் கொஞ்ச காலத்துக்கு அதையே நம்பிக் கொண்டு திரிந்தேன்.
‘கலோனல் லவ்’ என்பவர் எழுதிய ‘வெஸ்டிஜெஸ் ஆஃப் மெட்ராஸ்’ புத்தகத்தில் ஐஸ் ஹவுஸ் பற்றி எழுதிய ஒரு குறிப்பு ஒன்று வாசிக்கக் கிடைத்தது. அப்போது தான் உண்மையான ஐஸ் ஹவுஸ் பற்றியும், அதன் பேருக்கான வரலாறும், சாமுவேல் ஆஸ்டின் பற்றியும், ஃப்ரெட்ரிக் தாதர் பற்றியும் தெரியவந்தது.
இன்றைக்கு, மெரினா கடற்கரைக்கு எதிரே இளஞ்சிவப்பு வண்ணத்தில் இரவெல்லாம் மின்விளக்கு வெளிச்சத்தில் ஒளிரும் ‘விவேகானந்தர் மண்டபம்’தான் ஐஸ் ஹவுஸ் கட்டிடம். அதைக் குறிப்பிட்டே ஐஸ் ஹவுஸ் பேருந்துத் தடத்திற்கும் நிறுத்தத்திற்கும் பெயர் வந்திருக்கிறது. அதெல்லாம் இருக்கட்டும் ஐஸ் ஹவுஸ் பின்னால் உள்ள வரலாறு என்ன ?
கதையை இன்றிலிருந்து சரியாக 210 வருடங்களுக்குப் பின்னால் எடுத்துப் போனால், அமெரிக்காவின் பாஸ்டன் நகரில் ஃப்ரெட்ரிக் தாதர் (Fredric Tudor) என்ற பலே கில்லாடி ஒருத்தர் மேற்கத்தியத் தீவுகளுக்கு ஐஸ்கட்டிகளை ஏற்றுமதி செய்யும் திட்டத்தோடு களமிறங்குகிறார். அமெரிக்க பேரேரிகளின் நன்னீர் ஐஸ்கட்டிகளை வெட்டியெடுத்து அட்லாண்டிக் கடல்வழியாக கப்பலேற்றிக் கொண்டுபோய் பிறநாடுகளில் விற்றுக் காசாக்கும் வேலையைக் கச்சிதமாகத் தொடங்குகிறார். ஆண்டு 1805.
தாதர் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட சாமுவேல் ஆஸ்டின் பாஸ்டன் வர்த்தகர் 1833ல் என்ற இந்தியாவிலும் நீங்கள் கடைவிரிக்கலாம். நானும் உங்களோடு கைகோர்த்துக் கொள்ளத் தயார் என்று கடிதம் எழுதுகிறார். சும்மா இல்லை 26000 கி.மீட்டர் தூரம். கட்டி ஏத்தி கொண்டுவந்து இறக்க இது ஒன்றும் கடலைப் பொறி அல்ல. ஐஸ்கட்டி. வழியிலே கரைந்துபோனால் மொத்த உழைப்பும் ஸ்வாஹா…
தாதர் அமெரிக்காவின் சிக்னல் புக்கை வைத்து இந்தியாவின் கொல்கட்டா கங்கைக் கரையைக் கணிக்கிறார். 1833மே 12ம் தேதி 180டன் ஐஸ்கட்டிகளோடு கடற்பயணம் தொடங்குகிறது. நான்கு மாத பயணத்திற்குப் பிறகு செப்டம்பரில் இந்தியக் கரையை அடையும்போது 100டன் பனிக்கட்டிகள் தாதர் மற்றும் ஆஸ்டின் கூட்டாளிகளின் கைவசம். தொடர்ந்து ஏற்றுமதி இறக்குமதி வர்த்தகம். செலவு போக அடுத்த இருபது ஆண்டுகளில் இரண்டு லட்சம் டாலர் லாபம் சம்பாதிக்கிறார்கள் இருவரும். உருகியதுபோக மிச்சமெல்லாம் காசு.
கொல்கத்தாவை அடுத்து மும்பையிலும் பிறகு 1842ல் மதராஸிலும் ஐஸ் வியாபாரம் தொடங்குகிறார்கள். குதிரைகளிலும் காளை வண்டிகளிலும், பல்லக்குகளிலும் ஐஸ் பார்களைத் தூக்கிக் கொண்டுபோய் விற்க வேண்டியது. ஒரு பவுண்டு ஐஸ் நான்கு அணா. வெப்பமண்டல நாடுகளில் ஐஸ்கட்டிகளை தேக்கி வைத்துப் பாதுகாக்கத் தோதான இடம் வேண்டும் என்ற காரணத்தால் மெரினா கடற்கரை அருகினிலே வட்டவடிமமான சேமிப்புக் கிடங்கை உருவாக்குகிறார்கள். அப்படி உருவானதுதான் மெரினா கரையில் உள்ள ஐஸ் ஹவுஸ் கட்டடம்.
ஃப்ரெட்ரிக் தாதர் பற்றித் தேடி வாசித்தால் எண்பது வயதுவரை வாழ்ந்த இந்த மனிதன் அமெரிக்காவின் ஒரு ஏரி குளங் குட்டையையும் விட்டு வைக்கவில்லை உலக நிலப்பரப்பில் மிகப்பெரிய ஏரிக்கூட்டமான வடஅமெரிக்கப் பேரேரியின் (Great Lake) பனிப்படலத்தைப் பாளம் பாளமாக வெட்டி எடுத்து, கப்பல் கப்பலாக ஏற்றி, உலகமெங்கும் அனுப்பி விற்று, லாபம் சம்பாதித்திருக்கிறார். பாஸ்டனின் “ஐஸ் கிங்” என்று தாதரைக் கொண்டாடித் தீர்த்திருக்கிறார்கள்.
என்னதான் சம்பாத்தியத்தை அள்ளிக் குவித்தாலும் தொழில்முன்னேற்றம் என்று ஒன்று காலமாற்றத்தில் வந்து பொடனியில் அடிக்குமில்லையா. இந்தியாவிலே ஐஸ் தயாரிக்கும் தொழில்நுட்பங்கள் வளர்ந்த பிறகு ஐஸ்கட்டிகளை அதிகளவு காசுகொடுத்து வாங்கத் தேவை இல்லாமல் போகவே தாதர் தன் ஐஸ் ஏற்றுமதித் தொழில்களை நிறுத்திக் கொண்டார்.
அதன்பிறகு மதராஸ் ஐஸ் ஹவுஸ் கட்டடம் பிலிகிரி ஐயங்கார் என்கிற உச்சநீதிமன்ற வழக்கறிஞரால் விலைக்கு வாங்கப்பட்டு மதத் தலைவர்கள் தங்கும் இல்லமாகவும் கல்விக்கூடமாகவும் மாற்றப்பட்டது. 1897 பெப்ரவரியில் விவேகானந்தர் இங்கே ஒன்பது நாட்கள் தங்கியிருந்திருக்கிறார். பிறகு பிராமண கைம்பெண்கள் தங்கும் இல்லமாக்கப்பட்டு , இன்றைக்கு விவேகனந்தர் இல்லமாக அறியப் படுகிறது ஐஸ் ஹவுஸ் கட்டடம்.

-கார்த்திக். புகழேந்தி
12-10-2016.













பிற ஆவணங்கள் :
* Papers of John Adams, Volume 18: December 1785 - January 1787,
* The Ice Trade between America and India, from The Mechanics' Magazine (1836)
* How ice came to India, 1833


* Varnam post on The Forgotten American Ice Trade - Indian perspective on the ice trade with Calcutta.

Comments

  1. இத்தகவலை எஸ்.ரா வும் ஒரு கட்டுரையில் எழுதிவுள்ளதாய் நினைவு

    ReplyDelete

Post a Comment

மேலான விமர்சனங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றது

Popular posts from this blog

‘நல்ல சுழி சல்லி மாடு’ - ஜல்லிக்கட்டு ஒரு கிராமத்தான் கதை

            பால்க்காரக் கோனாரிடம் கதைகேக்கப் போனால் அவர் முதலில் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறது மாடுகளின் கதையைத்தான். அப்படி மாடுமாடாய் வரிசைக்கு நிறுத்தி அவர் சொன்ன கதைகளில் ஒன்றுதான் அய்யமுத்துத் தாத்தனின் கதை. எங்கள் வட்டாரமான திருநெல்வேலியில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டுக்கென்று காளை வளர்ப்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தார்கள். அய்யமுத்து தாத்தா அதிலொருத்தர். நல்ல வளர்த்தியான பாராசாரிக் குதிரையும், வில்வண்டியும் கட்டிக்கொண்டு, கருத்த உடம்பும், கழுத்தில் வெண்சங்கு மாலையும் போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குள் நடமாடுவாராம். நான் சொல்லுவது எழுபது எண்பது வருசத்துக்கு முந்தி. மூக்குக் கருத்து, முதுகெல்லாம் வெளுத்து, நல்ல காட்டெருது கனத்தில் கிண்ணென்று நிற்கும் காளை ஒன்று அவர் வளர்ப்பிலே சிறந்த வித்து என்று வெளியூர் வரைக்கும் பேர் இருந்தது. ஆட்களெல்லாம் வண்டிகட்டிக்கொண்டு வந்து அந்த மாட்டை விலைக்குப் பேசுவார்களாம். “காளிப்பட்டிச் சந்தையில் வாங்கிவந்த நேர்விருத்தி இவன். அஞ்சாறு தலைமுறை தொட்டு வந்த  கலப்பில்லாத ஆண் வாரிசு. பிள்ளை மாதிரி இருப்பவனை விக்கவா கொடுப்போன். போவே அந்தப் பக்கம்” விரட்டித் தள்ளுவாராம். உழுவதற்…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும் | நூல் வெளியீடு நிகழ்வு

ஒன்பது சிறுகதைகள் எழுதி முடித்து கைவசம் இருந்தன. ‘ஊருக்குச் செல்லும் வழி’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுப்பு வெளியாகி, விற்பனைக்கு வந்து ஒரு மாதம் கூட முடிந்திருக்கவில்லை. அடுத்து எந்தப் பக்கம் கவனத்தைச் செலுத்த என்கிற மனத்தடையோடு நிற்கிறபோது இந்தச் சிறுகதைகளை எல்லாம் ஒரு ரவுண்டு திரும்ப வாசிக்கிற சூழல் அமைந்தது. ஊழ்வினை நம்மைச் சும்மாய் இருக்க விடாதில்லையா... 
அத்தனையையும் சீர்பார்த்து, முடிக்கிறபோது  ‘மைதீன் முதலாளி’ என்கிற தேங்காய்ப் பட்டணத்து கருவாட்டு வியாபாரியின் கதையான  “வள்ளம்” தனித்துவமாக மின்னி நின்றது. அதை உட்கார்ந்து ஓர் நாள் இரவு முழுக்க எழுதித் திருத்திவிட்டு, ஜோ டி குரூஸ் சாருக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

 "தம்பி.
நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தேங்காப்பட்டனம் கடற்கரையில் நின்றபடி பாடு கேட்டது போலிருந்தது. ஆங்கில மாதங்களையே கேட்டுப் பழகிவிட்ட இன்றைய நிலையில் சித்திரைப்பாடு என்ற வார்த்தைப் பிரயோகமே கதைசொல்லி கார்த்தியோடு மனதளவில் நெருக்கமாக்கி விட்டது. சொன்ன சொல்லுக்கு மருவாதியோடு அறம் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் அன்று இருந்தார்கள். சிங்களத்தானுக்கு நம்ம ஊரு கருவாட்டைக…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும்

மழை இன்னும் கொட்டித் தீர்த்தபடியேதான் இருந்தது. நாளைக்குச் சந்திக்கலாம் என்று கடைசியாக ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது அவளிடமிருந்து. கொடிய இரவின் நீளத்திற்கு அது இன்னமும் அகலத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. போகலாமா வேண்டாமாவென்ற குழப்பம் ஒருபக்கம். போனாலும் என்னத்தைப் பேசுவது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை கண்களுக்கு.
முதல்தடவை திருவான்மியூர் புத்தகக்கடையில் அவளைச் சந்திக்கும்போதே நீண்டநாளாகத் தெரிந்தவனைச் சந்தித்தது போல, அவளாகவே பெயரைச் சொல்லி அழைத்தாள். கிட்டேவந்து, ‘உங்க புக் வாங்கத்தான் வந்தேன்’ என்றாள். பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டாள். படித்துக்கொண்டே ஏதோ ஒரு என்.ஆர்.ஐ ட்ரஸ்ட்டில் இயங்குவதாகச் சொன்னாள். கையில் வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் எழுதின ‘என்னைத் தீண்டின கடல்’ இருந்தது. வெள்ளை நிற சல்வார், வெறும் நெற்றி, குதிரைவால் தலைமுடி என்று எந்த களேபரங்களும் இல்லாமல் பளிச்சென்று சிரித்தாள்.
*
இரண்டாவது தடவையில் எழும்பூர் ரயில் நிலைய நடைமேடையில் எதேச்சையாக அந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. மின்சார ரயிலில் இப்போதுதான் வந்திறங்கியதாகச் சொன்னாள். “நீங்க!?” என்ற அவளுடைய…