Skip to main content

இன்றைய தமிழ் சிறுகதையின் பத்து முகங்கள் | எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

Image may contain: 1 person
  

  தமிழ் சிறுகதையின் முகம் மாறிக் கொண்டேயிருக்கிறது. இளந்தலைமுறை படைப்பாளிகள் புதிய களன்களில் புதிய கதைமொழியில் சிறப்பான கதைகளை எழுதிவருகிறார்கள்.

சிறுகதை எழுவதுதை பெரும் சவாலாகக் கருதுகிறவன் என்ற முறையில் பத்திரிக்கைகளிலும் இணையத்திலும் வெளியாகிற சிறுகதைகளைத் தேடிப் படித்து விடுவேன். புதிய எழுத்தாளர்களின் சிறுகதை தொகுப்புகளையும் நேரம் ஒதுக்கி வாசித்துவிடுவேன்.

சிறுகதைகள் தேங்கிவிட்டது, முடிந்துவிட்டது என்பது பொய்யான அபிப்ராயம். சிறுகதையில் புதிய கதைக்கருவை, மொழியை, கதைசொல்லும் முறையைக் கையாளும் பலர் உருவாகி இருக்கிறார்கள். என் வாசிப்பிற்குள் வராத பல சிறுகதைகள், எழுத்தாளர்கள் இருக்ககூடும். என் வாசிப்பில் முக்கியமாகக் கருதும் இளம்தலைமுறையைச் சார்ந்த பத்து சிறுகதையாசிரியர்களை அடையாளப்படுத்த விரும்புகிறேன்

பாலசுப்ரமணியன் பொன்ராஜ்

துரதிருஷ்டம் பிடித்த கப்பலின் கதை என்ற இவரது சிறுகதைத்தொகுப்பை வாசித்தேன். கால்வினோ, போர்ஹே, சரமாகோ எனப் பரந்த வாசிப்பு அனுபவம் கொண்டவர் என்பதன் சான்றாக இவரது கதைகள் பின்நவீனத்துவ எழுத்துமுறையாக இருக்கின்றன. தாவித்தாவி செல்லும் மொழியில் சிதறுண்ட கதைகளை எழுதுகிறார்.

கார்த்திகை பாண்டியன்

இவரது சிறுகதைகளைச் சிற்றிதழ்களில் வாசித்திருக்கிறேன். சமீபத்தில் வெளியான மர நிறப் பட்டாம்பூச்சி சிறந்த சிறுகதை தொகுப்பாகும். தேர்ந்த மொழி நடையுடன் கட்டுக்குள் வைத்து கதை சொல்வது இவரது தனிச்சிறப்பு .

தூயன்

கணையாழியில் இவரது கதையை வாசித்தேன். தற்போது இருமுனை என்ற சிறுகதைத்தொகுப்பு வெளியாகவுள்ளது. முகம், இருமுனை இரண்டு சிறுகதைகளும் எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தன. ஒவியங்கள், சிற்பங்கள் என நுண்கலைகளைச் சார்ந்து கதைகளை எழுதுவது இவரது தனிச்சிறப்பு

கே.ஜே.அசோக்குமார்

சொல்வனம், மலைகள் இணைய இதழில் இவரது சிறுகதைகளை வாசித்திருக்கிறேன். வித்தியாசமான கதைக்களன்களை நுணுக்கமாகக் கையாளுகிறார். இவரது சாமத்தில் முனகும் கதவு சிறுகதை தொகுப்பு தற்போது வாசக சாலை விருது பெற்றுள்ளது

கிருஷ்ணமூர்த்தி

நகுலன், கோணங்கி, ஜெயமோகன், பாதசாரி, லா.ச.ரா, அசோகமித்ரன் என ஒரு பக்கமும் போர்ஹே, நபகோவ், மார்க்வெஸ், கால்வினோ என மறுபக்கமுமாக நிறைய வாசித்துத் தள்ளுபவர். பரிசோதனை எழுத்தில் அதிக நாட்டம் கொண்டவர். புதிய கதைமொழியைக் கையாளுகிறார். இவரது சாத்தானின் சதைத்துணுக்கு சிறுகதை தொகுப்புத் தற்போது வெளியாகவுள்ளது

அகரமுதல்வன்

இரண்டாம் லெப்ரினன்ட் இவரது சிறுகதைத்தொகுதி. ஈழயுத்தத்தின் துயரக்கதையை உணர்ச்சிப்பூர்வமாக எழுதுகிறார். . பெரும்பான்மை கதைகளின் மையப்பாத்திரங்கள் பெண்களே. நேரடியாகக் கதையைச் சொல்லும் இவர் நிகழ்வுகளை இடைவெட்டிச்சென்று மறக்கபட்ட உண்மைகளை அடையாளம் காட்டுகிறார் , துயரத்தின் பெருவலியை பேசும் இக்கதைகள் தமிழ் புனைவிற்கு புதியவை.

கார்த்திக் புகழேந்தி

வற்றா நதி சிறுகதைத் தொகுப்பின் வழியே இவரை அறிந்து கொண்டேன். திருநெல்வேலி மாவட்டத்தைச் சார்ந்தவர். யதார்த்த கதைகளை அதிகம் எழுதுகிறார். நேரடியான கதைகூறுதலின் வழியே உணர்வுகளை அழுத்தமாகக் கூறுகிறார்.

குமாரநந்தன்

மலைகள் இணைய தளத்தில் இவரது கதைகளை வாசித்திருக்கிறேன். இவரது பூமியெங்கும் பூரணியின் நிழல் சிறுகதை தொகுப்பையும் படித்திருக்கிறேன் பாலுறவு சிக்கல்கள், பிறழ்வுகள், உளவியல் பாதிப்புகள் பற்றியே இவரது கதைகள் அதிகம் பேசுகின்றன. வட்டார வழக்கைச் சிறப்பாகக் கையாளுகிறார்

ஹரன்பிரசன்னா

பலமுறை ஹரன் பிரச்சன்னாவை புத்தகக் கண்காட்சியில் கிழக்கு அரங்கில் பார்த்துப் பேசியிருக்கிறேன். அவர் சிறுகதைகள் எழுதுவார் என்று தெரியாது. அண்மையில் சொல்வனத்தில் அவரது இரண்டு சிறுகதைகளை வாசித்தேன். நன்றாக இருந்தன. சாதேவி என்ற சிறுகதை தொகுப்பையும் அண்மையில் படித்தேன். வித்தியாசமான கதைகளை எழுதுகிறார். மெல்லிய பகடியுடன் கூடிய சரளமான எழுத்து. சில கதைகள் ஆதவனை நினைவூட்டுகின்றன. குரலை உயர்த்தாமல் உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துவது இக்கதைகளின் சிறப்பு.

காலத்துகள்


பதாகை இதழில் இவரது சிறுகதைகளை வாசித்திருக்கிறேன். இவர் யார் என்று தெரியவில்லை. அசோகமித்ரன் பாணியில் சிறப்பாகக் கதைகளை எழுதுகிறார். வேதாளத்தின் மோதிரம் என்ற சிறுகதை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. 

-எஸ்.ராமகிருஷ்ணன். எழுத்தாளர்.

Comments

  1. மன்னிக்க வேண்டும் நண்பரே!
    நீங்கள் கேட்ட நூலைச் சென்னையில் வந்து தர விரும்புகிறேன், அதுதொடர்பான தகவல் தெரிவிக்க உங்கள் மின்னஞ்சலைத் தெரிவிக்க வேண்டுகிறேன் -நா.மு.

    ReplyDelete

Post a Comment

மேலான விமர்சனங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றது

Popular posts from this blog

‘நல்ல சுழி சல்லி மாடு’ - ஜல்லிக்கட்டு ஒரு கிராமத்தான் கதை

            பால்க்காரக் கோனாரிடம் கதைகேக்கப் போனால் அவர் முதலில் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறது மாடுகளின் கதையைத்தான். அப்படி மாடுமாடாய் வரிசைக்கு நிறுத்தி அவர் சொன்ன கதைகளில் ஒன்றுதான் அய்யமுத்துத் தாத்தனின் கதை. எங்கள் வட்டாரமான திருநெல்வேலியில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டுக்கென்று காளை வளர்ப்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தார்கள். அய்யமுத்து தாத்தா அதிலொருத்தர். நல்ல வளர்த்தியான பாராசாரிக் குதிரையும், வில்வண்டியும் கட்டிக்கொண்டு, கருத்த உடம்பும், கழுத்தில் வெண்சங்கு மாலையும் போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குள் நடமாடுவாராம். நான் சொல்லுவது எழுபது எண்பது வருசத்துக்கு முந்தி. மூக்குக் கருத்து, முதுகெல்லாம் வெளுத்து, நல்ல காட்டெருது கனத்தில் கிண்ணென்று நிற்கும் காளை ஒன்று அவர் வளர்ப்பிலே சிறந்த வித்து என்று வெளியூர் வரைக்கும் பேர் இருந்தது. ஆட்களெல்லாம் வண்டிகட்டிக்கொண்டு வந்து அந்த மாட்டை விலைக்குப் பேசுவார்களாம். “காளிப்பட்டிச் சந்தையில் வாங்கிவந்த நேர்விருத்தி இவன். அஞ்சாறு தலைமுறை தொட்டு வந்த  கலப்பில்லாத ஆண் வாரிசு. பிள்ளை மாதிரி இருப்பவனை விக்கவா கொடுப்போன். போவே அந்தப் பக்கம்” விரட்டித் தள்ளுவாராம். உழுவதற்…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும் | நூல் வெளியீடு நிகழ்வு

ஒன்பது சிறுகதைகள் எழுதி முடித்து கைவசம் இருந்தன. ‘ஊருக்குச் செல்லும் வழி’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுப்பு வெளியாகி, விற்பனைக்கு வந்து ஒரு மாதம் கூட முடிந்திருக்கவில்லை. அடுத்து எந்தப் பக்கம் கவனத்தைச் செலுத்த என்கிற மனத்தடையோடு நிற்கிறபோது இந்தச் சிறுகதைகளை எல்லாம் ஒரு ரவுண்டு திரும்ப வாசிக்கிற சூழல் அமைந்தது. ஊழ்வினை நம்மைச் சும்மாய் இருக்க விடாதில்லையா... 
அத்தனையையும் சீர்பார்த்து, முடிக்கிறபோது  ‘மைதீன் முதலாளி’ என்கிற தேங்காய்ப் பட்டணத்து கருவாட்டு வியாபாரியின் கதையான  “வள்ளம்” தனித்துவமாக மின்னி நின்றது. அதை உட்கார்ந்து ஓர் நாள் இரவு முழுக்க எழுதித் திருத்திவிட்டு, ஜோ டி குரூஸ் சாருக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

 "தம்பி.
நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தேங்காப்பட்டனம் கடற்கரையில் நின்றபடி பாடு கேட்டது போலிருந்தது. ஆங்கில மாதங்களையே கேட்டுப் பழகிவிட்ட இன்றைய நிலையில் சித்திரைப்பாடு என்ற வார்த்தைப் பிரயோகமே கதைசொல்லி கார்த்தியோடு மனதளவில் நெருக்கமாக்கி விட்டது. சொன்ன சொல்லுக்கு மருவாதியோடு அறம் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் அன்று இருந்தார்கள். சிங்களத்தானுக்கு நம்ம ஊரு கருவாட்டைக…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும்

மழை இன்னும் கொட்டித் தீர்த்தபடியேதான் இருந்தது. நாளைக்குச் சந்திக்கலாம் என்று கடைசியாக ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது அவளிடமிருந்து. கொடிய இரவின் நீளத்திற்கு அது இன்னமும் அகலத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. போகலாமா வேண்டாமாவென்ற குழப்பம் ஒருபக்கம். போனாலும் என்னத்தைப் பேசுவது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை கண்களுக்கு.
முதல்தடவை திருவான்மியூர் புத்தகக்கடையில் அவளைச் சந்திக்கும்போதே நீண்டநாளாகத் தெரிந்தவனைச் சந்தித்தது போல, அவளாகவே பெயரைச் சொல்லி அழைத்தாள். கிட்டேவந்து, ‘உங்க புக் வாங்கத்தான் வந்தேன்’ என்றாள். பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டாள். படித்துக்கொண்டே ஏதோ ஒரு என்.ஆர்.ஐ ட்ரஸ்ட்டில் இயங்குவதாகச் சொன்னாள். கையில் வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் எழுதின ‘என்னைத் தீண்டின கடல்’ இருந்தது. வெள்ளை நிற சல்வார், வெறும் நெற்றி, குதிரைவால் தலைமுடி என்று எந்த களேபரங்களும் இல்லாமல் பளிச்சென்று சிரித்தாள்.
*
இரண்டாவது தடவையில் எழும்பூர் ரயில் நிலைய நடைமேடையில் எதேச்சையாக அந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. மின்சார ரயிலில் இப்போதுதான் வந்திறங்கியதாகச் சொன்னாள். “நீங்க!?” என்ற அவளுடைய…