Skip to main content

Coffee To Copy

கோவை மண்டலம் முழுக்க கவனித்ததில் அங்காங்கு ஆவின் சார்பில் நேரடி தேனீர் விடுதிகள் எழுப்பி இருக்கிறார்கள். ஐந்து ரூபாய்க்கு டீ, ஐந்து ரூபாய்க்கு வடை வகைகள், பஜ்ஜி மாதிரியான மேற்படி ‘கடிகளுக்கு’ ஏழு ரூபாய் என சிக்கன விலை.  கூட்டம் பரபரவென்று நிற்கிறது.  நிறைய பழம்பெரும் பாய்லர் டீக்கடைக்காரர்களுக்கு அடிபிடித்திருக்கும் வியாபாரத்தில்.

கண்ணாடிக்கூண்டுக்குள் பலகாரங்கள், கைகழுவ வாஸ் பேஷின், முழுக்க கேமிரா கண்காணிப்பு. இளவயது பையன்கள் கல்லா நிர்வாகம் என்று தூள்கிளப்புகிறது ஆவின் தேனீர்விடுதி.  இந்த விடுதியில் என்போன்ற காபி விரும்பிகளுக்கும் சிக்கன விலையில் சிக்கிரி காபி கிடைக்கச் செய்தால் புண்ணியமாகப் போகும்.

காபி என்றதும் நினைவுக்கு வருகிறது. இந்த அரசு தேனீர் விடுதிபோல அல்லது மதுமானக்கடைகள் போலாவது (!) வீதிக்கு ஒரு குறைச்சலான விலையில் நகலகம்  (XEROX) தொடங்குங்களேன்.

[ டி.என்.பி.எல் காப்பியர் பேப்பர்களுக்கான வர்த்தக கமிசனை வாடிக்கையாளர்களுக்கு விட்டுக்கொடுப்பதன் மூலம் பெரும் புண்ணியத்தைக் கட்டிக்கொள்ளலாம்]

 காப்பிக்கடைக்காரர்களான நகலகர்கள்  அடிக்கும் கொள்ளையை மேலோட்டமாகப் பார்த்தாலே அத்தனை எரிச்சல் வரும்.  விபரமும் தெரிந்திருந்தால் கொலைவெறியே மிஞ்சும்.

ஒரு பக்கம் நகல் எடுக்க ஒரு ரூபாய் முதல் இரண்டு ரூபாய் வரை அதிகபட்சமாக (மின்சாரம் இல்லாத நேரத்தில் 3ரூபாய் வரைக்கும் கூட ) தற்போது வாங்குகிறார்கள். பேப்பர் விலை அதிகம் என்று காரணம் சொல்கிறவர்கள் இரண்டு பக்கத்துமாக  நகல் எடுத்தால் அதே இரண்டு நகலுக்கான தொகை கேட்பது நகைமுரணான வேடிக்கை. இவர்களில் பக்கத்துக்கு ஒரு ரூபாய் வாங்குகிறவர்கள் ஓரளவு மனசாட்சி உள்ள வாழும் தெய்வங்கள்.

ப்ரிண்ட் அவுட் என்று நீங்கள் போய் நின்றால் சிக்கினான் சேகர் கதைதான். ஒரு பிரதிக்கு ஐந்து ரூபாய் கூட கேட்கும் நல்லுள்ளங்கள் நாட்டில் உண்டு. எனக்கு ஒன்று புரியவில்லை. ஒரு நகல் எடுக்க மனித உழைப்பும் இயந்திரத் தேய்மானமும் (Scan) நிச்சயம்  தேவைப்படும்.

ப்ரிண்ட் அவுட்கள் எடுக்க அதிகபட்சமாக ஜெராக்ஸ் மெஷின்களே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. லேசர்ஜெட் ப்ரிண்டர் பயன்படுத்துபவர்கள் நூற்றுக்கு பத்துபேர் கணக்கில் தான்.  தற்போது கேனான் உள்ளிட்ட
அனைத்து பழைய இத்துப்போன ஜெராக்ஸ் மெஷின்களில் கூட  எக்ஸ்டர்னல் போர்டு வைத்துக்கொள்ள முடியும்.

புதிய மெஷின்களில் இன்பில்டாகவே கணினியுடன் இணைக்கப்பட்டு நேரடியாக ப்ரிண்ட் எடுக்கும் வசதி உள்ளது. ஆனால் இந்த அறியாமையினை பயன்படுத்தி ஜெராக்ஸுக்கு ஒரு விலை. ப்ரிண்ட் அவுட்டுக்கு ஒரு விலை...

 ஸ்கேன் செய்து நூறு நகல் எடுப்பதற்கும், ஒரு க்ளிக்கில் நூறு ப்ரிண்டுகளைச் சொடுக்குவதற்கும் இடையே மனித உழைப்பும், மெஷின் தேய்மானமும், மின்சார செலவும் கூட குறைகிறது. அப்படி இருக்க நகலுக்கு ரெண்டு ரூபாயும், ப்ரிண்ட் அவுட்டுக்கு மூன்று அல்லது அதற்கும் மேல் வசூலிப்பது என்னமாதிரியான ஃப்ராடுத்தனம்.

இந்த விஷயத்தில் ஒவ்வொருத்தருமே சின்னச்சின்ன அளவில் ஏமாற்றப்பட்டாலும் அது ஒரு பெருந்தொகை இல்லை என்பதால் விட்டுவிடுகிறோம். அஞ்சுபைசா ஏமாத்தினா தப்பா... தப்பில்லீங்க.. அஞ்சு பேர்கிட்ட அஞ்சு அஞ்சு பைசா ஏமாத்தினா? தப்பு மாதிரிதாங்க தெரியுது.....

-கார்த்திக் புகழேந்தி
17-09-2015.

Comments

  1. சில இடங்களில் ஒரு பக்கம் ப்ரிண்ட் அவுட் எடுக்க 10 ரூபாய் கூட கேட்கிறார்கள்.....

    ReplyDelete
  2. புகழ் 3 ரூபா ப்ரின்ட் அவுட் பரவால்ல சில இடங்கள்ல 10 ரூபா கேக்கறாங்கப்பா.....அந்நியன் கணக்கு பேட்டா கணக்குனு வைச்சுக்கலாமா...

    ReplyDelete

  3. நல்ல வழிகாட்டல்
    http://www.ypvnpubs.com/

    ReplyDelete

Post a Comment

மேலான விமர்சனங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றது

Popular posts from this blog

‘நல்ல சுழி சல்லி மாடு’ - ஜல்லிக்கட்டு ஒரு கிராமத்தான் கதை

            பால்க்காரக் கோனாரிடம் கதைகேக்கப் போனால் அவர் முதலில் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறது மாடுகளின் கதையைத்தான். அப்படி மாடுமாடாய் வரிசைக்கு நிறுத்தி அவர் சொன்ன கதைகளில் ஒன்றுதான் அய்யமுத்துத் தாத்தனின் கதை. எங்கள் வட்டாரமான திருநெல்வேலியில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டுக்கென்று காளை வளர்ப்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தார்கள். அய்யமுத்து தாத்தா அதிலொருத்தர். நல்ல வளர்த்தியான பாராசாரிக் குதிரையும், வில்வண்டியும் கட்டிக்கொண்டு, கருத்த உடம்பும், கழுத்தில் வெண்சங்கு மாலையும் போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குள் நடமாடுவாராம். நான் சொல்லுவது எழுபது எண்பது வருசத்துக்கு முந்தி. மூக்குக் கருத்து, முதுகெல்லாம் வெளுத்து, நல்ல காட்டெருது கனத்தில் கிண்ணென்று நிற்கும் காளை ஒன்று அவர் வளர்ப்பிலே சிறந்த வித்து என்று வெளியூர் வரைக்கும் பேர் இருந்தது. ஆட்களெல்லாம் வண்டிகட்டிக்கொண்டு வந்து அந்த மாட்டை விலைக்குப் பேசுவார்களாம். “காளிப்பட்டிச் சந்தையில் வாங்கிவந்த நேர்விருத்தி இவன். அஞ்சாறு தலைமுறை தொட்டு வந்த  கலப்பில்லாத ஆண் வாரிசு. பிள்ளை மாதிரி இருப்பவனை விக்கவா கொடுப்போன். போவே அந்தப் பக்கம்” விரட்டித் தள்ளுவாராம். உழுவதற்…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும் | நூல் வெளியீடு நிகழ்வு

ஒன்பது சிறுகதைகள் எழுதி முடித்து கைவசம் இருந்தன. ‘ஊருக்குச் செல்லும் வழி’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுப்பு வெளியாகி, விற்பனைக்கு வந்து ஒரு மாதம் கூட முடிந்திருக்கவில்லை. அடுத்து எந்தப் பக்கம் கவனத்தைச் செலுத்த என்கிற மனத்தடையோடு நிற்கிறபோது இந்தச் சிறுகதைகளை எல்லாம் ஒரு ரவுண்டு திரும்ப வாசிக்கிற சூழல் அமைந்தது. ஊழ்வினை நம்மைச் சும்மாய் இருக்க விடாதில்லையா... 
அத்தனையையும் சீர்பார்த்து, முடிக்கிறபோது  ‘மைதீன் முதலாளி’ என்கிற தேங்காய்ப் பட்டணத்து கருவாட்டு வியாபாரியின் கதையான  “வள்ளம்” தனித்துவமாக மின்னி நின்றது. அதை உட்கார்ந்து ஓர் நாள் இரவு முழுக்க எழுதித் திருத்திவிட்டு, ஜோ டி குரூஸ் சாருக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

 "தம்பி.
நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தேங்காப்பட்டனம் கடற்கரையில் நின்றபடி பாடு கேட்டது போலிருந்தது. ஆங்கில மாதங்களையே கேட்டுப் பழகிவிட்ட இன்றைய நிலையில் சித்திரைப்பாடு என்ற வார்த்தைப் பிரயோகமே கதைசொல்லி கார்த்தியோடு மனதளவில் நெருக்கமாக்கி விட்டது. சொன்ன சொல்லுக்கு மருவாதியோடு அறம் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் அன்று இருந்தார்கள். சிங்களத்தானுக்கு நம்ம ஊரு கருவாட்டைக…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும்

மழை இன்னும் கொட்டித் தீர்த்தபடியேதான் இருந்தது. நாளைக்குச் சந்திக்கலாம் என்று கடைசியாக ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது அவளிடமிருந்து. கொடிய இரவின் நீளத்திற்கு அது இன்னமும் அகலத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. போகலாமா வேண்டாமாவென்ற குழப்பம் ஒருபக்கம். போனாலும் என்னத்தைப் பேசுவது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை கண்களுக்கு.
முதல்தடவை திருவான்மியூர் புத்தகக்கடையில் அவளைச் சந்திக்கும்போதே நீண்டநாளாகத் தெரிந்தவனைச் சந்தித்தது போல, அவளாகவே பெயரைச் சொல்லி அழைத்தாள். கிட்டேவந்து, ‘உங்க புக் வாங்கத்தான் வந்தேன்’ என்றாள். பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டாள். படித்துக்கொண்டே ஏதோ ஒரு என்.ஆர்.ஐ ட்ரஸ்ட்டில் இயங்குவதாகச் சொன்னாள். கையில் வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் எழுதின ‘என்னைத் தீண்டின கடல்’ இருந்தது. வெள்ளை நிற சல்வார், வெறும் நெற்றி, குதிரைவால் தலைமுடி என்று எந்த களேபரங்களும் இல்லாமல் பளிச்சென்று சிரித்தாள்.
*
இரண்டாவது தடவையில் எழும்பூர் ரயில் நிலைய நடைமேடையில் எதேச்சையாக அந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. மின்சார ரயிலில் இப்போதுதான் வந்திறங்கியதாகச் சொன்னாள். “நீங்க!?” என்ற அவளுடைய…