Skip to main content

வற்றாநதி தந்த அன்புசெய் மனங்கள்

Image may contain: 1 person, standing, hat, beard and outdoor              கார்த்திக் புகழேந்தி ... கார்த்திக் புகழேந்தின்னு ரெண்டு பேரா ன்னு கேட்டராதீங்க... ஒருத்தர் தான்.... அவரின் கதைகளையும், கவிதை களையும் வாசித்துவிட்டு அப்படியே சில மணிநேரங்கள் அந்த நொப்பத்திலேயே இருந்து கிடந்திருக்கிறேன். எதார்த்தம் துளிர்க்கும் வரிகளில் ஏன் சிலமுறை அழுது அரற்றியிருக்கிறேன். 

அவரின் சீர்மேவும் வரிகளில் ஆழ்ந்து பயணித்துக் கொண்டிருப்பேன்..திடீரென வரும் நகைச்சுவைக்கு இடம் பொருள் எதுவுமின்றி இடிச் சிரிப்பை உதிர்த்துவிட்டு என்னவென்று கேட்பவருக்கு இதனால்தான் இப்படிச் சிரித்தேன் என்று சொல்லத்தெரியாமல் பேந்தப் பேந்த விழித்துப்பின் வெட்கமாய் குனிந்திருக்கிறேன். நட்பு, தாய்மை, தோழமை, அதோடு தித்திக்க தித்திக்கக் காதல் என்று தமிழ் பேசும் நெல்லைக்காரர்.

வரிகளைப்பார்த்து வயதை அனுமானித்து ஏமாந்த ஏராளம் பேரில் அடியேனும் ஒருவன். நிறையப் பேசியதில்லை. ஆனால் நிறையத் தெரிந்துகொண்டேன். "வற்றாநதி" என்ற தனது முதல் நூலின் மூலம் "பொருநை" (தாமிரபரணி) நதியோரத்து மக்களின் வாழ்வியல்களை, அன்பு பெருக்கெடுக்கும் தருணங்களை, நமக்கெல்லாம் இதுபோன்ற நட்பெதுவும் வாய்க்காதா என்று ஏங்க வைக்கும் நட்பின் உயர்ச்சிகளை, போகிற போக்கில் அவை ஏற்படுத்தும் தாக்கங்கள், எவ்வுயிரும் தம்முயிர் போல் எண்ணுகின்ற வழக்கங்களை, கதைகளில் வலம் வரும் ஒவ்வொரு பாத்திரமும் என்னோடு பேசுவது போன்ற உணர்வுகளை என்று நான் அகத்திலே உணர்ந்தவை ஏராளம்..ஏராளம்.

"வற்றாநதி" தன் வரிகள் மூலம் தாமிரபரணி குறுக்குத்துறையில் என்னை நீராட்டி, நெல்லைச்சீமை மக்களோடு என்னை பேச வைத்து, சில முறை என்னையும் அவர்களோடு ஏங்கவைத்து, அழ வைத்து, நிறைய நெகிழ வைத்து, இன்னும் நிறைய வைத்துகளை சொல்லலாம்...

நிறைய நாட்கள் எடுத்துக்கொண்டுதான் படித்து முடித்தேன். ஆசையாய்ப் படிக்க எடுக்கும் போதே மகன் விளையாடக் கூப்பிடுவான் அல்லது வீட்டில் வேறு வேலை சொல்வார்கள். எப்போதும் இந்தப் புத்தகத்தையே வைத்திருந்த காரணத்தால் என் மகன் இது என்ன புத்தகம் என்றும் படத்தில் இருப்பவர் யாரென ஓர்நாள் வினவினான்? மூன்று வயதுடைய என் மகனுக்கு விளக்கமாய்ச் சொல்ல முனைந்து "கார்த்திக் புகழேந்தி" என்ற மாமா ஒருவர் எழுதிய கதைப்புத்தகம் என்றேன்.

எடுத்த எடுப்பிலேயே "கார்த்திக் சம்மந்தி" மாமாவா? என்றான்... திரும்பத்திரும்ப திருத்திச் சொல்லியும் பயனில்லை. இப்போது எந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்தாலும் "கார்த்திக் சம்மந்தி" மாமாவின் புத்தகமா என்று கேட்டுச் சிரிக்கிறான்.

நீங்கள் பொள்ளாச்சி வந்த நாளில் நானும் இருந்திருக்க பேராசை கொண்டிருந்தேன்... கடமையும், பணிச்சுமையும் என்னை அனுமதிக்கவில்லை. வருத்தமாய் இருக்கிறது. "வற்றாநதி" என்ற உங்களின் தலைப்பிலேயே இனி என்றும் வற்றாது உங்களின் தமிழ் நதி என்று உணர்ந்துகொண்டேன். அருமை.. அருமை...மனம் நிறைந்த பாராட்டுகள்...ங்க சம்மந்தி !! இன்னும் நிறைய உங்களிடம் எதிர்நோக்குகிறோம்...  


-நப்பின்னைநந்தன்
Devanurpudur DrAnbu Selvan )

Comments

Post a Comment

மேலான விமர்சனங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றது

Popular posts from this blog

‘நல்ல சுழி சல்லி மாடு’ - ஜல்லிக்கட்டு ஒரு கிராமத்தான் கதை

            பால்க்காரக் கோனாரிடம் கதைகேக்கப் போனால் அவர் முதலில் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறது மாடுகளின் கதையைத்தான். அப்படி மாடுமாடாய் வரிசைக்கு நிறுத்தி அவர் சொன்ன கதைகளில் ஒன்றுதான் அய்யமுத்துத் தாத்தனின் கதை. எங்கள் வட்டாரமான திருநெல்வேலியில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டுக்கென்று காளை வளர்ப்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தார்கள். அய்யமுத்து தாத்தா அதிலொருத்தர். நல்ல வளர்த்தியான பாராசாரிக் குதிரையும், வில்வண்டியும் கட்டிக்கொண்டு, கருத்த உடம்பும், கழுத்தில் வெண்சங்கு மாலையும் போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குள் நடமாடுவாராம். நான் சொல்லுவது எழுபது எண்பது வருசத்துக்கு முந்தி. மூக்குக் கருத்து, முதுகெல்லாம் வெளுத்து, நல்ல காட்டெருது கனத்தில் கிண்ணென்று நிற்கும் காளை ஒன்று அவர் வளர்ப்பிலே சிறந்த வித்து என்று வெளியூர் வரைக்கும் பேர் இருந்தது. ஆட்களெல்லாம் வண்டிகட்டிக்கொண்டு வந்து அந்த மாட்டை விலைக்குப் பேசுவார்களாம். “காளிப்பட்டிச் சந்தையில் வாங்கிவந்த நேர்விருத்தி இவன். அஞ்சாறு தலைமுறை தொட்டு வந்த  கலப்பில்லாத ஆண் வாரிசு. பிள்ளை மாதிரி இருப்பவனை விக்கவா கொடுப்போன். போவே அந்தப் பக்கம்” விரட்டித் தள்ளுவாராம். உழுவதற்…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும் | நூல் வெளியீடு நிகழ்வு

ஒன்பது சிறுகதைகள் எழுதி முடித்து கைவசம் இருந்தன. ‘ஊருக்குச் செல்லும் வழி’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுப்பு வெளியாகி, விற்பனைக்கு வந்து ஒரு மாதம் கூட முடிந்திருக்கவில்லை. அடுத்து எந்தப் பக்கம் கவனத்தைச் செலுத்த என்கிற மனத்தடையோடு நிற்கிறபோது இந்தச் சிறுகதைகளை எல்லாம் ஒரு ரவுண்டு திரும்ப வாசிக்கிற சூழல் அமைந்தது. ஊழ்வினை நம்மைச் சும்மாய் இருக்க விடாதில்லையா... 
அத்தனையையும் சீர்பார்த்து, முடிக்கிறபோது  ‘மைதீன் முதலாளி’ என்கிற தேங்காய்ப் பட்டணத்து கருவாட்டு வியாபாரியின் கதையான  “வள்ளம்” தனித்துவமாக மின்னி நின்றது. அதை உட்கார்ந்து ஓர் நாள் இரவு முழுக்க எழுதித் திருத்திவிட்டு, ஜோ டி குரூஸ் சாருக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

 "தம்பி.
நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தேங்காப்பட்டனம் கடற்கரையில் நின்றபடி பாடு கேட்டது போலிருந்தது. ஆங்கில மாதங்களையே கேட்டுப் பழகிவிட்ட இன்றைய நிலையில் சித்திரைப்பாடு என்ற வார்த்தைப் பிரயோகமே கதைசொல்லி கார்த்தியோடு மனதளவில் நெருக்கமாக்கி விட்டது. சொன்ன சொல்லுக்கு மருவாதியோடு அறம் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் அன்று இருந்தார்கள். சிங்களத்தானுக்கு நம்ம ஊரு கருவாட்டைக…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும்

மழை இன்னும் கொட்டித் தீர்த்தபடியேதான் இருந்தது. நாளைக்குச் சந்திக்கலாம் என்று கடைசியாக ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது அவளிடமிருந்து. கொடிய இரவின் நீளத்திற்கு அது இன்னமும் அகலத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. போகலாமா வேண்டாமாவென்ற குழப்பம் ஒருபக்கம். போனாலும் என்னத்தைப் பேசுவது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை கண்களுக்கு.
முதல்தடவை திருவான்மியூர் புத்தகக்கடையில் அவளைச் சந்திக்கும்போதே நீண்டநாளாகத் தெரிந்தவனைச் சந்தித்தது போல, அவளாகவே பெயரைச் சொல்லி அழைத்தாள். கிட்டேவந்து, ‘உங்க புக் வாங்கத்தான் வந்தேன்’ என்றாள். பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டாள். படித்துக்கொண்டே ஏதோ ஒரு என்.ஆர்.ஐ ட்ரஸ்ட்டில் இயங்குவதாகச் சொன்னாள். கையில் வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் எழுதின ‘என்னைத் தீண்டின கடல்’ இருந்தது. வெள்ளை நிற சல்வார், வெறும் நெற்றி, குதிரைவால் தலைமுடி என்று எந்த களேபரங்களும் இல்லாமல் பளிச்சென்று சிரித்தாள்.
*
இரண்டாவது தடவையில் எழும்பூர் ரயில் நிலைய நடைமேடையில் எதேச்சையாக அந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. மின்சார ரயிலில் இப்போதுதான் வந்திறங்கியதாகச் சொன்னாள். “நீங்க!?” என்ற அவளுடைய…