Skip to main content

”கடல்நீர் நடுவே”



இந்த ஜல்லிக்கட்டு பரபரப்புக்கெல்லாம் மத்தியில் கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை அன்று திருநெல்வேலிக்கும் நாகர்கோயிலுக்கும் போய்வந்திருந்தேன். குமரியில் திரிவேணி இலக்கியச் சங்கமம் ஏற்பாடு செய்திருந்த இரண்டு நூல்களின் வெளியீட்டு விழாவில் எழுத்தாளர் பொன்னீலன், மலர்வதி, முத்தாலங்குறிச்சி காமராசு, மற்றும் பலரோடு கலந்துக்கொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைத்திருந்தது. 

நாகர்கோயிலில் கலந்துக்கொண்ட முதல் இலக்கிய நிகழ்வு என்பதால் ரொம்பவும் உற்சாகமாகவும் அதேநேரம் பழைய நண்பர்களைச் சந்திக்கும் சூழலாகவும் அமைந்தது. நூல் வெளியீட்டுக்குப் பிறகு, நன்றியுரை பேசிவிட்டு மலர்வதியின் காட்டுக்குட்டி, ஜீவா எழுதிய தற்கொலைக் கடிதம், முத்தாலங்குறிச்சி காமராசு எழுதிய சுடலை சாஸ்தா, கடிகை அருள்ராஜ் எழுதின ‘கடல்நீர் நடுவே’ ஆகிய புத்தகங்களையும் வாசிப்பதற்கு என்று வாங்கியிருந்தேன். 

கடல்புரத்தில் உலவும் நாவல்கள் என்று ஒரு பட்டியல் போட்டால் என் வாசிப்பில் வெகு சிறந்ததாக ஒரு பத்துப் புத்தகங்கள் பேரைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லத் தோன்றும். ஜோ சாரின் படைப்புகளைக் கொண்டாடுவதுகூட அவை முழுதும் கடல்காற்று வீசுகிற நிலத்தில் எழுதப் பட்டவை என்பதாலே. எர்னெஸ்ட் ஹெம்மிங்வே எழுதின கிழவனும் கடலும் வாசித்துமுடித்து அவர் எழுத்துக்கு ரசிகனாகிப் போனவன் நான். 

(இப்போதுகூட ஹெம்மிங்வேயின் ‘யாருக்காக இந்த மணி ஒலிக்கிறது’ தான் வாசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன் என்பது கூடுதல் தகவல்) ஆக, கடிகை அருள்ராஜ் அண்ணனின் கடல்நீர் நடுவே நாவலை ஊருக்குத் திரும்பும் பயண இடைவேளைக்குள்ளே வாசிக்கத் தொடங்கி, சென்னை வந்திறங்கும்போது ஈரத்தலையோடு நாவலை முடித்து கரையிரங்கியிருந்தேன். 

மேற்கு குமரிக்கடல் பரப்பில் ஆழ்கடல் தொழில்முறை மீனவரான தன்னுடைய அனுபவங்களைக் கொண்டு, அருள்ராஜ் அண்ணன் எழுதியிருக்கும் இந்த ‘கடல்நீர் நடுவே’ நாவல் நிச்சயம் மிகத் தரமான கடல்பிரதேசத்து நாவல் என்பதை உறுதியாய்ச் சொல்லமுடியும். 2011 காலக்கட்டங்களில் ஆறாம் கூட்டத்து நட்சத்திரங்கள் வானத்தில் ஒளிர்விடுகிற நாளில் படகுகளின் மீன்பிடிப்புக்குச் செல்லும் பத்து மீனவர்களுக்கிடையே நிகழும் கதைப் பேச்சுக்கிடையே, பல மீன்பிடி அனுபவச் சம்பவங்களைச் சொல்லி, தூண்டில் மீன்பிடிப்பு முறைகள் சுறாவேட்டை, அதற்கான ஆரம்பகால காரணங்கள், அந்நிய நாட்டு மீன்பிடிக் கப்பல்களால் தொழில்முறை கரையோர மீனவர்கள் எவ்வாறு பாதிப்படைவார்கள், 80களின் தொடக்கத்தில் கட்டுமரங்களில் மீன்பிடிக்கப் போனவர்களின் சுறாவேட்டை அனுபவங்கள், வெம்புலியன், வரிச்சுறா வேட்டைகளில் நிகழும் சாகசங்கள் என முழு நாவலையும் கடல் நடுவே நிகழ்த்தியிருக்கிறார். 

எனக்கு ஆழ்கடல் பயண அனுபவம் ஒரு மூன்று முறை வாய்த்திருந்தது. என்னுடைய மணப்பாடு மீனவ நண்பர்கள் மூலமாக முதல் அனுபவம் சாத்தியமானது. முழு இரவு முழுக்க கடலுக்குள் இருந்து வந்திருந்தேன். சென்னையில் பாலவாக்கம் துறையைச் சேர்ந்த நண்பனின் உதவியால் பைபர் போட்டில் மீன்பிடிக் குழுவோடு இரண்டாம், மூன்றாம் முறை சென்று வந்திருக்கிறேன். அவர்கள் எல்லாருக்குமே காவிரிக்கரைக்கு அந்தப் பக்கம் உள்ள மீனவர்கள் மீது ஒரு பெரும் மரியாதை இருந்தது. கேட்டால் அங்க இருப்பதுதான் காத்துக்கடல் என்று சொல்வார்கள்.

ரெண்டு கையையும் அகலம் விரிச்சுக்கோ இது ஒரு பாகை. நாம நிக்கும் இந்த இடத்துக்குக் கீழே இதுபோல நூறு நூத்தம்பது பாகை ஆழம் இருக்கும். முதல் நூறு பாகை ஆழத்துக்கு கசம்ன்னு பேர். இது அணியம் இது நடுமரம் இது கடமரம், இதான் மண்டூக்கி, இது தூண்டி என்று சின்னப் பிள்ளைக்குச் சொல்லிக்கொடுப்பதுபோல எனக்குச் சொல்லிக்கொடுத்த நந்தகுமாரின் குரலாகவே இந்நாவலையும் என்னால் வாசிக்க முடிந்தது.

நாவலில் வரும் பெரியாள் குறிப்பிட்டதுபோல ‘தருவார் யாருமில்லாத’ கடல் தான் இது. கடலுக்குள் சென்று பாடு பார்த்துத் திரும்புகிற மீனவர்களின் தொழில்முறைகளையும், கடலுக்குள் இருக்கும் நாட்களின் நீள அகலத்தையும், மீன்வேட்டையை அனுபவங்களையும், மட்டுமே களமாகக் கொண்டு எழுதியிருக்கும் நாவலை என்னால் காட்சிகளாகவும் உணர்ந்து படிக்க முடிந்தது.

கடமரத்தில் நின்றுகொண்டு தண்ணீருக்குள் கால்விட்டுப் பார்க்கத் துணிந்த என்னை, “பத்திரம்யா நீச்சல் தெரியும் தான, ஆத்து நீச்சல் மாதிரி இல்ல இது கடல் என்று உசார்படுத்தின நண்பனின் குரல் மாதிரி நாவலின் ஒவ்வொரு கதாப்பாத்திரமும் நிறைய அக்கறையோடு ஆழ்கடலின் கதைபேசுகிறது. கடிகை அருள்ராஜ் அண்ணன் எழுதின இந்த ‘கடல்நீர் நடுவே’ டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் பதிப்பித்து வெளியிட்டிருக்கிறது. (விலை 120/-) 

நேரில் சந்திக்கும்போது அருள்ராஜ் அண்ணன் வெகு சாதாரணமான மனிதராக என் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்தார். ஆனால் எழுத்தில் மனிதர் கில்லாடி என்பதில் அப்போது எனக்கு உணர்வில்லை. கவித்துவமாய் கடலையும், அதன் வெளிச்சத்தையும் வானையும் காற்றையும் லயித்து உங்களை மயங்கடிக்கும் வேலையெல்லாம் செய்யாமல் தூண்டிலில் சிக்கின சுறா தெரத்தை வெலங்கே இழுத்துக்கொண்டு போவதுபோல வாசிப்பவனை கடலடி கசத்துக்குள்ளாக மூழ்கடித்து கடல்பற்றிச் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார். 

அதுமட்டுமில்லாமல் தான் என்ன எழுதியிருக்கிறோம். அது எப்படியான பிரதி என்பதிலும் தெள்ளத் தெளிவாக இருக்கிறார் Kadikai Arul Raj. இந்நாவலுக்குக் கிடைக்கவேண்டிய பெரிய அங்கீகாரங்களை அவர் வெகு சீக்கிரத்தில் கைக்கொள்வாரென நம்புகிறேன். நிச்சயம் வாங்கி வாசியுங்கள். 

(புத்தகம் இரவல் கேட்பது சட்டப்படி குற்றம்) 

-கார்த்திக் புகழேந்தி.
24-01-2017

Comments

Popular posts from this blog

‘நல்ல சுழி சல்லி மாடு’ - ஜல்லிக்கட்டு ஒரு கிராமத்தான் கதை

            பால்க்காரக் கோனாரிடம் கதைகேக்கப் போனால் அவர் முதலில் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறது மாடுகளின் கதையைத்தான். அப்படி மாடுமாடாய் வரிசைக்கு நிறுத்தி அவர் சொன்ன கதைகளில் ஒன்றுதான் அய்யமுத்துத் தாத்தனின் கதை. எங்கள் வட்டாரமான திருநெல்வேலியில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டுக்கென்று காளை வளர்ப்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தார்கள். அய்யமுத்து தாத்தா அதிலொருத்தர். நல்ல வளர்த்தியான பாராசாரிக் குதிரையும், வில்வண்டியும் கட்டிக்கொண்டு, கருத்த உடம்பும், கழுத்தில் வெண்சங்கு மாலையும் போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குள் நடமாடுவாராம். நான் சொல்லுவது எழுபது எண்பது வருசத்துக்கு முந்தி. மூக்குக் கருத்து, முதுகெல்லாம் வெளுத்து, நல்ல காட்டெருது கனத்தில் கிண்ணென்று நிற்கும் காளை ஒன்று அவர் வளர்ப்பிலே சிறந்த வித்து என்று வெளியூர் வரைக்கும் பேர் இருந்தது. ஆட்களெல்லாம் வண்டிகட்டிக்கொண்டு வந்து அந்த மாட்டை விலைக்குப் பேசுவார்களாம். “காளிப்பட்டிச் சந்தையில் வாங்கிவந்த நேர்விருத்தி இவன். அஞ்சாறு தலைமுறை தொட்டு வந்த  கலப்பில்லாத ஆண் வாரிசு. பிள்ளை மாதிரி இருப்பவனை விக்கவா கொடுப்போன். போவே அந்தப் பக்கம்” விரட்டித் தள்ளுவாராம். உழுவதற்…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும் | நூல் வெளியீடு நிகழ்வு

ஒன்பது சிறுகதைகள் எழுதி முடித்து கைவசம் இருந்தன. ‘ஊருக்குச் செல்லும் வழி’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுப்பு வெளியாகி, விற்பனைக்கு வந்து ஒரு மாதம் கூட முடிந்திருக்கவில்லை. அடுத்து எந்தப் பக்கம் கவனத்தைச் செலுத்த என்கிற மனத்தடையோடு நிற்கிறபோது இந்தச் சிறுகதைகளை எல்லாம் ஒரு ரவுண்டு திரும்ப வாசிக்கிற சூழல் அமைந்தது. ஊழ்வினை நம்மைச் சும்மாய் இருக்க விடாதில்லையா... 
அத்தனையையும் சீர்பார்த்து, முடிக்கிறபோது  ‘மைதீன் முதலாளி’ என்கிற தேங்காய்ப் பட்டணத்து கருவாட்டு வியாபாரியின் கதையான  “வள்ளம்” தனித்துவமாக மின்னி நின்றது. அதை உட்கார்ந்து ஓர் நாள் இரவு முழுக்க எழுதித் திருத்திவிட்டு, ஜோ டி குரூஸ் சாருக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

 "தம்பி.
நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தேங்காப்பட்டனம் கடற்கரையில் நின்றபடி பாடு கேட்டது போலிருந்தது. ஆங்கில மாதங்களையே கேட்டுப் பழகிவிட்ட இன்றைய நிலையில் சித்திரைப்பாடு என்ற வார்த்தைப் பிரயோகமே கதைசொல்லி கார்த்தியோடு மனதளவில் நெருக்கமாக்கி விட்டது. சொன்ன சொல்லுக்கு மருவாதியோடு அறம் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் அன்று இருந்தார்கள். சிங்களத்தானுக்கு நம்ம ஊரு கருவாட்டைக…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும்

மழை இன்னும் கொட்டித் தீர்த்தபடியேதான் இருந்தது. நாளைக்குச் சந்திக்கலாம் என்று கடைசியாக ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது அவளிடமிருந்து. கொடிய இரவின் நீளத்திற்கு அது இன்னமும் அகலத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. போகலாமா வேண்டாமாவென்ற குழப்பம் ஒருபக்கம். போனாலும் என்னத்தைப் பேசுவது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை கண்களுக்கு.
முதல்தடவை திருவான்மியூர் புத்தகக்கடையில் அவளைச் சந்திக்கும்போதே நீண்டநாளாகத் தெரிந்தவனைச் சந்தித்தது போல, அவளாகவே பெயரைச் சொல்லி அழைத்தாள். கிட்டேவந்து, ‘உங்க புக் வாங்கத்தான் வந்தேன்’ என்றாள். பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டாள். படித்துக்கொண்டே ஏதோ ஒரு என்.ஆர்.ஐ ட்ரஸ்ட்டில் இயங்குவதாகச் சொன்னாள். கையில் வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் எழுதின ‘என்னைத் தீண்டின கடல்’ இருந்தது. வெள்ளை நிற சல்வார், வெறும் நெற்றி, குதிரைவால் தலைமுடி என்று எந்த களேபரங்களும் இல்லாமல் பளிச்சென்று சிரித்தாள்.
*
இரண்டாவது தடவையில் எழும்பூர் ரயில் நிலைய நடைமேடையில் எதேச்சையாக அந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. மின்சார ரயிலில் இப்போதுதான் வந்திறங்கியதாகச் சொன்னாள். “நீங்க!?” என்ற அவளுடைய…