Skip to main content

ஹாக்கி மட்டைகளும், தன்ராஜ் பிள்ளையும், தலைமுடியும்...







நேசமணி வாத்தியார் ஒத்தைக் காதைப் புடிச்சு திருக்கினார்னா அரைமணி நேரம் கழிச்சு அதுமட்டும் செவந்து ஒரு தினுசா வீங்கி இருக்கும். காதை வச்சே ‘என்னடா போன பீரியர்டு சைன்ஸா’ என்று பக்கத்துக் க்ளாஸ் பசங்களே கேப்பானுங்க... அவர்கிட்ட இருந்து தப்பிக்கிறதுக்காகவே செக்‌ஷன் மாறின பயல்களே உண்டு. ஆனா நான் இன்னுமொரு படி மேலே போய் ஸ்கூலே மாற முடிவெடுத்தேன்.


எட்டாவது வரைக்கும் கதீட்ரல்ல படிச்சவன் ஒன்பதாவது படிக்க வேற பள்ளிக்கூடம் பாருங்கன்னு அடம்புடிக்க, ஹாஸ்டல்ல சேர்த்துவிட்டா அங்கேயே கிடந்து நல்லா படிப்பான். சேட்டையும் குறையும். ஸ்காலர்ஷிப் அது இதுன்னு எதும் கிடைக்கும் மேல்படிப்புக்கு ஆகும்ன்னு பாணாங்குளத்துக்குப் பக்கம் ஒரு சி.எஸ்.ஐ பள்ளிக்கூடத்தில கொண்டு போய் சேர்த்துட்டாங்க.


முதல் நாள் சாயங்காலம் ‘எல்லா பசங்களும் ஹாஸ்டலுக்குப் பின்னாடி இருக்கும் கிரவுண்டுக்கு புல் பிடிங்கப் போங்க’ன்னு வேலை சொன்னாங்க. நல்ல பொழப்புதான் போன்னு நானும் போயிருந்தேன். இப்படி ஏழெட்டு நாள் வேலைக்கப்புறம் ரோடு ரோலர்லாம் வந்து மண்ணைச் சமன் படுத்திட்டு இருந்தது. அப்போதான் தெரியும் பள்ளிக் கூடத்துக்குன்னு தனியா ஹாக்கி கிரவுண்ட் உருவாகுதுன்னு.


ஹாக்கி மேல சின்னதான் ஒரு பொறி உருண்டை அளவுக்கு தாகம் இருந்தது. கௌசானல் நகர் பள்ளிக்கூட மைதானம் வாளி வாளியா தண்ணி சுமக்கச் சொல்லி தாகத்தை தூண்டி விட்டுச்சு. அடுத்த மாதமே, புது கோச்; புது ஹாக்கி மட்டைகள்; உபகரணங்கள் டீம் செலக்‌ஷன்னு ஹாஸ்டல் முழுக்க ஹாக்கி தான் பேச்சு!


ஜூனியர் அணிக்கு ஆளெடுக்க ஓட்டப்பந்தயம் வைத்தார் கோச் சூர்யா சார். பாளையங்கோட்டைக் காரர் தான். தவிர எங்கள் வளவில் குடியிருக்கும் ஜெபா மிஸ்ஸுக்கு மருமகனும் வேறே. முதல் சுற்றில் ஆறாவதாக வந்தேன். மூன்று சுற்றாக 18பேர் தேர்வானோம். அந்த பதினெட்டுல கழட்டிவிட்டது போக மீதம்பேரில் எப்படியோ பயிற்சி ஜூனியர் அணிக்குள் சேர்ந்துவிட்டேன்.


*
செம்மண் புழுதி பறக்க வெறுங்காலில் பொழுதுக்கும் பயிற்சி! “ஓடு ஓடு ஓடிக்கொண்டேயிரு! ஓடி முடிச்சுட்டியா.. கால்ல எவ்ளோ கல்லு குத்துது பார்த்தியா, போ அதையெல்லாம் பிறக்கு”. “யோவ் ஹாக்கி ஸ்டிக்கை எப்பய்யா கையில் கொடுப்பீங்க.. கண்ணுலயாவது காட்டுங்கைய்யா” என்று ஏங்கிக்கொண்டோம்.


ஒருவழியாக நீண்ட ஓடுதலுக்குப் பிறகு காலணிகள் வழங்கப்பட்டது. அதுவரை அணிந்தே யிராத ஸ்போர்ட்ஸ் சாக்ஸ்களை வித்யாசமாகப் பார்த்தோம். சாக்ஸுக்குள் தடிப்பான கவசம் வைத்துக்கொண்டு ஓடுவது என்னம்மோ மாதிரி இருந்தது.


கருப்பும் பளீர் பச்சையுமாக இருந்த ஹாக்கி மட்டை எனக்குக் கிடைத்தது. இரண்டு கால்களின் முன்முனைக்கு நேரே ஸ்டிக்கைப் பிடித்துக்கொண்டு வெறும் காற்றில் மட்டையைத் திருப்பும் பயிற்சி. கை மணிக்கட்டு வளைந்துகொடுக்க பயிற்சி. பிறகு பந்தை திருப்ப... இப்படியே நின்ற இடத்தில் கினிந்தே கிடந்தோம்.


அடுத்தடுத்த நாளிலெல்லாம் மட்டையை திருப்பிக்கொண்டே பந்தை கால்களுக்குள்ளே இடம் வலம் நகர்த்து! நகர்த்திக் கொண்டேயிரு! இப்போது இரண்டும். இப்போது ஓடு, பந்தை வசப்படுத்தி வைத்திருப்பவனை நெருங்கு, அபகரி, கால்கள் கவனம். பந்து படும் என்று பயமில்லாமல் ஓடு. எதிரியின் திசைக்குள் நுழை... முன்னேறு..


பிடுங்கியவனிடமிருந்து பந்தைப் பறி! சக அணிக்காரனுக்குக் கடத்து! உன் பக்கம் வருகிறதா பந்தைத் தடு! மட்டையால் இழுத்துக்கொண்டு ஓடு இலக்கு நோக்கி! கடத்து; பறிக்கிறவனை ஏமாற்றி சுற்றியடி. கோல் போஸ்டை நெருங்குகிறாயா... கீப்பரை அசைவுகளால் ஏமாற்று... அடி கோல்!

*
வியர்வையில் குளித்துக் களைத்தோம். ஹாக்கி பயித்தியங்கள் ஆனோம். ஜூனியர் இறுதி அணிக்கான பட்டியல் தயாரானது! லிஸ்டில் பெயர் இல்லை. இருந்துமென்ன பொழுதுக்கும் கிரவுண்டிலே கிடந்தோம். பயிற்சி பயி்ற்சி பயிற்சி...


எங்கள் களத்தில் அது முதல் போட்டி கிறிஸ்து ராஜா vs கிறிஸ்து ஜோதி பள்ளிகளின் முதன்மை அணிகளுக்கு இடையேயான ஆட்டம். ஆட்டத்தின் முடிவில் எதிர் அணியினர் 12-1 என்ற கணக்கில் எங்களை பள்ளி முதன்மை அணியைத் துவைத்தெடுத்துவிட்டுப் போனார்கள்.


*
சி.எஸ்.ஐ பள்ளிகளுக்கு இடையேயான முதல் டோர்னமெண்ட். ஜூனியர் அணியின் சப்ஜூட் ப்ளேயர் என்ற பெயரில் எங்களையும் டோர்னமெண்டுக்கு அழைத்துச் சென்றிருந்தார்கள். காட்டுக் கத்தலாக எங்கள் அணியை உற்சாகமேற்றிக் கொண்டிருந்தோம். ஓடி ஓடி குளுக்கோஸ் கொடுத்தோம்.


பெனால்டி வாய்ப்பைச் சரியாக பயன்படுத்தி அணியின் முதல்கோல் விழுந்தது. 0-1. இரண்டாம் பாதியில் மட்டும் 11கோல்களை மளமளவென்று அடித்துத் தள்ளினார்கள் இரண்டு அணியினரும். 3-9 என்று எங்கள் அணிக்கு முதல் வெற்றி. எல்லோர் முகத்திலும் வெற்றிக் களிப்பு! முதல் வெற்றியின் ருசியில் அன்றைக்கு ஹாஸ்டல் சாப்பாடுகூட நன்றாக இருந்தது.


*
பயிற்சி அணியிலிருந்து சப்ஜூட் ப்ளேயராக முன்னேறியிருந்தேன். கிரவுண்டுக்கு லேட்டாக வந்ததற்கு கோச் திட்டித் தீர்த்துக்கட்டினார். காரணம் ஒண்ணுமில்லை, ஹாஸ்டல் வாழ்க்கையில் நிறைய ஒழுக்கக் கட்டுப்பாடுகள் விதிகள் எல்லாம் இருந்தன. அதில் முக்கியமானது சூசையப்பர் மாதிரி ஒன்று தலைமுடியை வட்டம் போட்டு வெட்டிவிடுவது. அல்லது மிகச் சிக்கனமாகக் கருமி விட்டுவிடுவது. இதெல்லாம் பண்ணினால் மகிழ்வார்கள்.


நான் இரண்டுக்கும் அடங்காமல் நீளமாகத் தலைமுடி வளர்த்துக்கொண்டு திரிந்தேன். அதற்காக அடிக்கடி தண்டனைகளும் கொடுக்கப்பட்டன. அப்படி ஒரு காரணத்திற்காகத் தான் கிரவுண்டுக்கு லேட்டாக வந்திருந்தேன்.கதையைச் சொன்னதும் கோச் கேட்டார், “முடி வெட்றதுக்கு உனக்கு ஏண்டா வீம்பு?”


“ எனக்கு தன்ராஜ் பிள்ளை மாதிரி முடி வளக்கணும்னு ஆசை சார். அவர் தான் எனக்கு ஹாக்கி ரோல்மாடல் என்றேன். அடர்ந்துகிடந்த என் தலைமுடியைப் பற்றி ஒரு உலுக்கு உலுக்கிவிட்டு சிரித்தார்.

-கார்த்திக்.புகழேந்தி
16-7-2014

Comments

Popular posts from this blog

‘நல்ல சுழி சல்லி மாடு’ - ஜல்லிக்கட்டு ஒரு கிராமத்தான் கதை

            பால்க்காரக் கோனாரிடம் கதைகேக்கப் போனால் அவர் முதலில் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறது மாடுகளின் கதையைத்தான். அப்படி மாடுமாடாய் வரிசைக்கு நிறுத்தி அவர் சொன்ன கதைகளில் ஒன்றுதான் அய்யமுத்துத் தாத்தனின் கதை. எங்கள் வட்டாரமான திருநெல்வேலியில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டுக்கென்று காளை வளர்ப்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தார்கள். அய்யமுத்து தாத்தா அதிலொருத்தர். நல்ல வளர்த்தியான பாராசாரிக் குதிரையும், வில்வண்டியும் கட்டிக்கொண்டு, கருத்த உடம்பும், கழுத்தில் வெண்சங்கு மாலையும் போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குள் நடமாடுவாராம். நான் சொல்லுவது எழுபது எண்பது வருசத்துக்கு முந்தி. மூக்குக் கருத்து, முதுகெல்லாம் வெளுத்து, நல்ல காட்டெருது கனத்தில் கிண்ணென்று நிற்கும் காளை ஒன்று அவர் வளர்ப்பிலே சிறந்த வித்து என்று வெளியூர் வரைக்கும் பேர் இருந்தது. ஆட்களெல்லாம் வண்டிகட்டிக்கொண்டு வந்து அந்த மாட்டை விலைக்குப் பேசுவார்களாம். “காளிப்பட்டிச் சந்தையில் வாங்கிவந்த நேர்விருத்தி இவன். அஞ்சாறு தலைமுறை தொட்டு வந்த  கலப்பில்லாத ஆண் வாரிசு. பிள்ளை மாதிரி இருப்பவனை விக்கவா கொடுப்போன். போவே அந்தப் பக்கம்” விரட்டித் தள்ளுவாராம். உழுவதற்…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும் | நூல் வெளியீடு நிகழ்வு

ஒன்பது சிறுகதைகள் எழுதி முடித்து கைவசம் இருந்தன. ‘ஊருக்குச் செல்லும் வழி’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுப்பு வெளியாகி, விற்பனைக்கு வந்து ஒரு மாதம் கூட முடிந்திருக்கவில்லை. அடுத்து எந்தப் பக்கம் கவனத்தைச் செலுத்த என்கிற மனத்தடையோடு நிற்கிறபோது இந்தச் சிறுகதைகளை எல்லாம் ஒரு ரவுண்டு திரும்ப வாசிக்கிற சூழல் அமைந்தது. ஊழ்வினை நம்மைச் சும்மாய் இருக்க விடாதில்லையா... 
அத்தனையையும் சீர்பார்த்து, முடிக்கிறபோது  ‘மைதீன் முதலாளி’ என்கிற தேங்காய்ப் பட்டணத்து கருவாட்டு வியாபாரியின் கதையான  “வள்ளம்” தனித்துவமாக மின்னி நின்றது. அதை உட்கார்ந்து ஓர் நாள் இரவு முழுக்க எழுதித் திருத்திவிட்டு, ஜோ டி குரூஸ் சாருக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

 "தம்பி.
நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தேங்காப்பட்டனம் கடற்கரையில் நின்றபடி பாடு கேட்டது போலிருந்தது. ஆங்கில மாதங்களையே கேட்டுப் பழகிவிட்ட இன்றைய நிலையில் சித்திரைப்பாடு என்ற வார்த்தைப் பிரயோகமே கதைசொல்லி கார்த்தியோடு மனதளவில் நெருக்கமாக்கி விட்டது. சொன்ன சொல்லுக்கு மருவாதியோடு அறம் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் அன்று இருந்தார்கள். சிங்களத்தானுக்கு நம்ம ஊரு கருவாட்டைக…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும்

மழை இன்னும் கொட்டித் தீர்த்தபடியேதான் இருந்தது. நாளைக்குச் சந்திக்கலாம் என்று கடைசியாக ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது அவளிடமிருந்து. கொடிய இரவின் நீளத்திற்கு அது இன்னமும் அகலத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. போகலாமா வேண்டாமாவென்ற குழப்பம் ஒருபக்கம். போனாலும் என்னத்தைப் பேசுவது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை கண்களுக்கு.
முதல்தடவை திருவான்மியூர் புத்தகக்கடையில் அவளைச் சந்திக்கும்போதே நீண்டநாளாகத் தெரிந்தவனைச் சந்தித்தது போல, அவளாகவே பெயரைச் சொல்லி அழைத்தாள். கிட்டேவந்து, ‘உங்க புக் வாங்கத்தான் வந்தேன்’ என்றாள். பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டாள். படித்துக்கொண்டே ஏதோ ஒரு என்.ஆர்.ஐ ட்ரஸ்ட்டில் இயங்குவதாகச் சொன்னாள். கையில் வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் எழுதின ‘என்னைத் தீண்டின கடல்’ இருந்தது. வெள்ளை நிற சல்வார், வெறும் நெற்றி, குதிரைவால் தலைமுடி என்று எந்த களேபரங்களும் இல்லாமல் பளிச்சென்று சிரித்தாள்.
*
இரண்டாவது தடவையில் எழும்பூர் ரயில் நிலைய நடைமேடையில் எதேச்சையாக அந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. மின்சார ரயிலில் இப்போதுதான் வந்திறங்கியதாகச் சொன்னாள். “நீங்க!?” என்ற அவளுடைய…