Skip to main content

ஆரஞ்சு முட்டாய் - நூல்வெளியீடு அழைப்பிதழ்




படபடன்னு எழுதுகிறவன்தான். அதென்னம்மோ இப்ப கை ஓட மாட்டேங்குது. எப்படித் தொடங்கட்டும். எப்படியானாலும் எழுதித்தான் ஆகணுமில்லையா.. 

உள்ளபடியே சொல்லவேணுமென்றால் இது இன்னும் கொஞ்சம் உற்சாகமான ஆண்டுதான். ரொம்ப வேகமானதும் கூட. தூரத்தில் நின்னபடி பார்த்து, வாசித்து, நேசித்தவங்க பலபேரையும் கிட்டத்தில் நெருங்கிப் பேசுவதற்குக் கூடச் சந்தர்ப்பங்கள் அமைந்த நாட்கள் இவை. 

ரொம்பப் பக்கத்தில் நிற்கிறேன். புகைப்படங்களில் அவர்கள் கை என் தோள்மீது விழுகிறது. அவர்கள் பார்வைகள் நான் எழுதுகிற எழுத்துகளின் மீது ஊர்கிறது. என் வார்த்தைகளைக் கவனிக்கிறார்கள். பலசமயம் தட்டிக் கொடுக்கிறார்கள். கொஞ்சம் வீம்புபிடிக்கிறபோது பொறுமைகாக்கச் சொல்லி அனுபவம் பகிர்கிறார்கள்.  இன்னுமதிகமாய் நிறைய அன்பு செய்கிறார்கள். அட உங்களைத்தான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறேன். உங்களை என்றால் நீங்கள் எல்லோரும்தான். 

இது அடுத்தத் தொகுப்புக்கான அழைப்பிதழ்.  எல்லாரையும் அழைக்க வேண்டும். அன்புக்கு அன்பு செய்கிறவர்கள் அத்தனைபேரையும். ஒரு தைரியம் தான்.

தாயார் சன்னதியிலிருந்து சொந்த ஊரின் நேசத்தோடு சுகா அண்ணன், உனக்காக வரேண்டா தம்பி. உன் கதைக்காக வர்ரேன் என்று உற்சாகமாக இயங்க வைக்கும் ஆத்மார்த்தி அண்ணன். 

 இன்னொரு தடத்துக்கு என் எழுத்துகளை எடுத்துச் செல்ல உதவியாகவும், வாசித்தவுடனே “பிடித்தது”, “பிடிக்கவில்லை”  என்று உள்ளது உள்ளபடி சொல்லிவிட்டு என்னை மெருகேற்றும் ஆசிரியராக ஜோ டி குரூஸ் அவர்கள்.

 “நீபாட்டுக்கு செய் நான் இருக்கேன்” அவ்வளவுதான் ஒற்றை வார்த்தையில் மொத்தமும் முடித்துக் கொண்டு எங்களின் பெரிய பலமாக உடன் நிற்கும் பாக்கியராஜ் அண்ணன்...  இன்னும் எத்தனை பேர் செங்கல் செங்கலாக என்னை வளர்த்தெடுக்கிறார்களோ அத்தனை பேரையும்... அழைக்கவேண்டும். அதற்கான அழைப்புதான் இது.

23-01-2016 சனிக்கிழமை மாலை நூல்வெளியீடு என்பது விழாவின் ஒரு அங்கம். மற்றபடி நட்புடன் வருகிறவர்களுக்கான வேடிக்கைகளுக்கும், கேளிக்கைகளுக்கும் பஞ்சமில்லாத நிகழ்ச்சியொன்றாகத்தான் இந்த ஏற்பாடுகள் அமையும். 

பொங்கலுக்கு ஊரில் இருக்கும் இளந்தாரிகள் எல்லாம் கைக்காசு போட்டு, விளையாட்டுப் போட்டிகளெல்லாம் வைத்து, பரிசுகளெல்லாம் வழங்கி அதகளப்படுத்துவோம். சொந்த ஊர் நினைப்புகளை நெஞ்சோடு நிரப்பி வைத்திருக்கிற நமக்கான ஒரு நாளாகத்தான் இந்த நூல்வெளியீடு நிகழ்ச்சி இருக்கும். 

என்னென்னவெல்லாம் பண்ணப் போகிறோமென்று சுரேஷுக்கு ஒரு மின்னஞ்சல் தட்டிவிட்டேன். அதற்கு ரிலேட்டடாக ஒரு அழைப்பிதழ் வடிவமைத்துக் கொடு என்றேன். எதைவிட எதைத் தொட என்று தயங்கும் அளவுக்கு வடிவமைத்துத் தள்ளிவிட்டான். 

முடிந்தவரைக்கும் நேரில் சந்தித்து அழைக்கவேண்டும் தான். வாட்ஸப்பிலும், முகநூலிலும், மின்னஞ்சலிலும், வலைதளங்களிலும் தொடர்பிலிருக்கிறவர்களுக்கு செய்தியில் அழைப்பை அனுப்பி வைக்கிறோம். உங்கள் வீட்டுப் பிள்ளையாக நினைத்து அழைப்பை ஏற்றுக் கொண்டு நாளது தேதியில் அரங்கத்திற்கு வந்துவிடுங்கள். 

சீக்கிரம் வீட்டுக்குப் போகணும் என்றெல்லாம் நினைக்காமல் ஆர அமர வந்து கலந்துகொண்டு விழாவினைச் சிறப்பிக்குமாறு விழாக் கமிட்டியார் சார்பாகக் கேட்டுக் கொள்கிறோம். 

-கார்த்திக். புகழேந்தி 
13-01-2016

Comments

  1. விழா சிறக்க வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
  2. வார்த்தைகளே இல்லாம மவுனமா எல்லாத்தையும் பாத்துட்டு இருக்கேன் கார்த்திக். இந்த ஒரு நாளுக்காக எத்தன நாள் தவம் இருந்தேன்னு எனக்குத் தெரியும். ஆனந்த கண்ணீரை மட்டும் தான் இப்போதைக்கு என்னால குடுக்க முடியும். குடுக்குறேன். பிராத்தனையோட எல்லாம் நல்லபடியா நடக்க வாழ்த்துகள்

    ReplyDelete
  3. வாழ்த்துகள் கார்த்திக்!!! உங்கள் பெயருடன் புகழ் ஏந்தி வருவது போல் எப்போதும் உங்களுடன் அது புகழேந்தியாக இருக்க வாழ்த்துகளுடன் பிரார்த்தனைகளும்....

    கீதா: நான் இருப்பது சென்னையில் எனவே முடிந்தால் வரப்பார்க்கின்றேன்..கார்த்திக்..(கோவை ஆவி அவர்களின் நண்பர்கள் நாங்கள்!!)

    ReplyDelete
  4. விழா சிறக்க வாழ்த்துக்கள்! இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்!

    ReplyDelete
  5. Wish you all the best Mr. Karthik. Residing in UP. After shifting to chennai, will buy you book. Till then wishing you good luck.

    ReplyDelete
  6. ஊருக்குச் செல்லவிருப்பதால் வருவது கடினமே... விழா சிறக்க வாழ்த்துக்கள்....

    ReplyDelete

Post a Comment

மேலான விமர்சனங்கள் வரவேற்கப்படுகின்றது

Popular posts from this blog

‘நல்ல சுழி சல்லி மாடு’ - ஜல்லிக்கட்டு ஒரு கிராமத்தான் கதை

            பால்க்காரக் கோனாரிடம் கதைகேக்கப் போனால் அவர் முதலில் சொல்ல ஆரம்பிக்கிறது மாடுகளின் கதையைத்தான். அப்படி மாடுமாடாய் வரிசைக்கு நிறுத்தி அவர் சொன்ன கதைகளில் ஒன்றுதான் அய்யமுத்துத் தாத்தனின் கதை. எங்கள் வட்டாரமான திருநெல்வேலியில் சல்லிக்கட்டு விளையாட்டுக்கென்று காளை வளர்ப்பவர்கள் ஒன்றிரண்டு பேர் இருந்தார்கள். அய்யமுத்து தாத்தா அதிலொருத்தர். நல்ல வளர்த்தியான பாராசாரிக் குதிரையும், வில்வண்டியும் கட்டிக்கொண்டு, கருத்த உடம்பும், கழுத்தில் வெண்சங்கு மாலையும் போட்டுக்கொண்டு ஊருக்குள் நடமாடுவாராம். நான் சொல்லுவது எழுபது எண்பது வருசத்துக்கு முந்தி. மூக்குக் கருத்து, முதுகெல்லாம் வெளுத்து, நல்ல காட்டெருது கனத்தில் கிண்ணென்று நிற்கும் காளை ஒன்று அவர் வளர்ப்பிலே சிறந்த வித்து என்று வெளியூர் வரைக்கும் பேர் இருந்தது. ஆட்களெல்லாம் வண்டிகட்டிக்கொண்டு வந்து அந்த மாட்டை விலைக்குப் பேசுவார்களாம். “காளிப்பட்டிச் சந்தையில் வாங்கிவந்த நேர்விருத்தி இவன். அஞ்சாறு தலைமுறை தொட்டு வந்த  கலப்பில்லாத ஆண் வாரிசு. பிள்ளை மாதிரி இருப்பவனை விக்கவா கொடுப்போன். போவே அந்தப் பக்கம்” விரட்டித் தள்ளுவாராம். உழுவதற்…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும் | நூல் வெளியீடு நிகழ்வு

ஒன்பது சிறுகதைகள் எழுதி முடித்து கைவசம் இருந்தன. ‘ஊருக்குச் செல்லும் வழி’ என்கிற கட்டுரைத்தொகுப்பு வெளியாகி, விற்பனைக்கு வந்து ஒரு மாதம் கூட முடிந்திருக்கவில்லை. அடுத்து எந்தப் பக்கம் கவனத்தைச் செலுத்த என்கிற மனத்தடையோடு நிற்கிறபோது இந்தச் சிறுகதைகளை எல்லாம் ஒரு ரவுண்டு திரும்ப வாசிக்கிற சூழல் அமைந்தது. ஊழ்வினை நம்மைச் சும்மாய் இருக்க விடாதில்லையா... 
அத்தனையையும் சீர்பார்த்து, முடிக்கிறபோது  ‘மைதீன் முதலாளி’ என்கிற தேங்காய்ப் பட்டணத்து கருவாட்டு வியாபாரியின் கதையான  “வள்ளம்” தனித்துவமாக மின்னி நின்றது. அதை உட்கார்ந்து ஓர் நாள் இரவு முழுக்க எழுதித் திருத்திவிட்டு, ஜோ டி குரூஸ் சாருக்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

 "தம்பி.
நாற்பது வருடங்களுக்கு முன்னால் தேங்காப்பட்டனம் கடற்கரையில் நின்றபடி பாடு கேட்டது போலிருந்தது. ஆங்கில மாதங்களையே கேட்டுப் பழகிவிட்ட இன்றைய நிலையில் சித்திரைப்பாடு என்ற வார்த்தைப் பிரயோகமே கதைசொல்லி கார்த்தியோடு மனதளவில் நெருக்கமாக்கி விட்டது. சொன்ன சொல்லுக்கு மருவாதியோடு அறம் சார்ந்து வாழ்ந்தவர்கள் அன்று இருந்தார்கள். சிங்களத்தானுக்கு நம்ம ஊரு கருவாட்டைக…

அவளும் நானும் அலையும் கடலும்

மழை இன்னும் கொட்டித் தீர்த்தபடியேதான் இருந்தது. நாளைக்குச் சந்திக்கலாம் என்று கடைசியாக ஒரு குறுஞ்செய்தி வந்திருந்தது அவளிடமிருந்து. கொடிய இரவின் நீளத்திற்கு அது இன்னமும் அகலத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது. போகலாமா வேண்டாமாவென்ற குழப்பம் ஒருபக்கம். போனாலும் என்னத்தைப் பேசுவது புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை கண்களுக்கு.
முதல்தடவை திருவான்மியூர் புத்தகக்கடையில் அவளைச் சந்திக்கும்போதே நீண்டநாளாகத் தெரிந்தவனைச் சந்தித்தது போல, அவளாகவே பெயரைச் சொல்லி அழைத்தாள். கிட்டேவந்து, ‘உங்க புக் வாங்கத்தான் வந்தேன்’ என்றாள். பெயரைச் சொல்லி அறிமுகப் படுத்திக் கொண்டாள். படித்துக்கொண்டே ஏதோ ஒரு என்.ஆர்.ஐ ட்ரஸ்ட்டில் இயங்குவதாகச் சொன்னாள். கையில் வறீதையா கான்ஸ்தந்தின் எழுதின ‘என்னைத் தீண்டின கடல்’ இருந்தது. வெள்ளை நிற சல்வார், வெறும் நெற்றி, குதிரைவால் தலைமுடி என்று எந்த களேபரங்களும் இல்லாமல் பளிச்சென்று சிரித்தாள்.
*
இரண்டாவது தடவையில் எழும்பூர் ரயில் நிலைய நடைமேடையில் எதேச்சையாக அந்தச் சந்திப்பு நிகழ்ந்தது. மின்சார ரயிலில் இப்போதுதான் வந்திறங்கியதாகச் சொன்னாள். “நீங்க!?” என்ற அவளுடைய…