Monday, 12 January 2015

காக்காய்ச் சோறு (2008) - விமலன்

அன்பு தோழருக்கு,
     என்னை உங்களுக்குத் தெரியாது, உங்கலை எனக்குத் தெரியாது. நம் இருவரையும் பிணைத்தது ஒருகைப்பிடி சோறுதான். காக்கைச் சோறென்று பெயரிட்டிருக்கின்றீர்கள் அதற்கு. மரியாதைக்குரியவரின் பரிந்துரைத்தலான அன்பின் பேரில் உங்கள் காக்கைச் சோற்றை சுவைபார்த்தேன். என்ன ஒரு அட்டகாசமான எழுத்து நடை உங்களுடையது. மனம்போன போக்கில் தடதடவென்று எழுதி இருந்தீர்கள். கொண்டாட்டத்தில் திக்குமுக்காடிப்போய் முதல் இரண்டு கதைகளை முடித்ததும் உங்கள் எண்ணுக்கு அழைத்துப் பேசினேன் நினைவிருக்கிறதா! என் பெயர் புகழேந்தி. நீங்கள் விமலன் தானே. காக்கைச் சோறு உங்கள் முதல் சிறுகதைத் தொகுப்புதானே. நலம் நலம். மொத்த புத்தகத்தையும் முடித்துவிட்டேன். 
    கதைகளின் ஊடுதிரள் வழியாக நுழைந்து கடக்கும் புலங்கள் / மனிதர்கள் / பாடுகள் என்று பெருவாரான கதைகள் கவனிக்கத் தகுந்தவை. இந்தக் கதைகள் இத்துடன் முடிகின்றன என்ற எந்த முன்னறிவிப்பும் இல்லாதது போல சில முடிந்துவிட்டும் மனதிலிருந்து மறைய மறுக்கின்றன. சில கொஞ்சமும் பிடிகொடுக்காமல் நகரமறுக்கும் தேர் போல சலிப்பேற்றுகின்றன. அநேக கதைகளும் நான் எனும் ஒற்றைப் பார்வையோடே எழுதப்பட்டிருப்பதால் அந்த ”நான்” என்பவரைவிட்டு வெளியில் வரமுடியாத சுழல் வதைக்கிறது. நல்ல தொகுப்பில் இத்தகைய வதைகளை அனுபவிப்பது. புத்தகத்தை முடிக்காமல் மூடிவைக்க வாய்ப்பேற்படுத்துகின்றன.

     உப்பாங்காத்து போலான ஒரு கதையை அரசியல்ச்சூழலை மீறி வேறொன்றான கோணத்தில் எண்ணிப்பார்த்த / எழுதின உங்களுக்கு ஒரு சபாஷ். 

காக்கைகள் விழுங்கும் நகரத்தை பிரமிப்போடு வாசிக்கின்றேன். உயிரூட்டிப்போகும் பயத்தை விதைக்கும் அஸ்திவாரத்தைத் தோண்டும் காக்கைகள் மிரட்டுகின்றன. இரண்டு ரூபாய் டீக்கு இத்தனை விவரங்களைச் சொல்லியே ஆகவேண்டுமா என்ற சிந்தனையைச் சிறுகதையாக்க இத்தனை மெனக்கிட்டிருக்கவேண்டாம். மீறிப்போய்க்கொண்டே இருக்கும் பக்கங்களைக் கடக்க சிரமம் கூடுகின்றது.
     அடுத்ததாகச் சொல்லவேண்டியது. பிழைகள். பிழைகள் பக்கத்தில் நூற்றுக்கணக்கான கள்  சேர்த்துக்கொண்டே போகலாம். எனக்கொரு பழக்கம் உண்டு எந்தப் புத்தகத்திலாவது எழுத்துப்பிழைகள் கண்டால் அந்த இடத்தை திருத்துவது/வட்டமிடுவது என் மேஜைப்பழக்கம். காக்கைச் சோறு முழுக்க ஏகபட்ட வட்டங்கள் அடித்து வைத்திருக்கிறேன். அத்தனை பதிப்பு/எழுத்து/ சந்திப்பிழைகள். பழைய தொகுப்பு அப்படித்தான் இருக்கும் என்ற போலிச் சமாதானங்களை மனம் ஏற்கவில்லை. புத்தகங்கள் காலாகாலத்திற்குமானவை என நம்பிக்கொண்டிருப்பவன் நான்.

      ப்ரூஃப் ரிடிங் பார்த்தவரை தயவுசெய்து மன்னிக்கவே செய்யாதீர்கள். கதைகளைக் கொலைசெய்கிறவர்களை மன்னித்தல் என்பது ஒருபோதும் சரியான நியாயமில்லை. ஒரு பிரயாணத்தில் உறங்கும் போது / ஏதேனும் இக்கட்டில் இருக்கும் போது / வாசிக்காமல் வைத்துவிடுவது நலம். மற்றபடிக்கு ”காக்கைச் சோறு ” சிறுகதைத் தொகுப்பு பாதிவெட்டிய கிணற்றில் ஊறின தண்ணீரைப்போல கொஞ்சம் மகிழ்ச்சியைத் தந்தாலும் தாகம் தணிக்கவில்லை.

அன்பும் ப்ரியங்களும்.
-கார்த்திக்.புகழேந்தி
11-01-2015 
writterpugal@gmail.com

ஜன்னல் திறந்தவன் எட்டிப்பார்க்கப் படுகிறான் (2015)



ஜெய்குட்டிக்கும் அவன் அப்பாவுக்குமான இரண்டு கடிதங்கள்.

அன்பு ஜெய்குட்டிக்கு,

     அப்பாக்களின் கரங்களால் கவிதையாக எழுதப்படும் பாக்கியத்தைப் பெற்றிருக்கிறாய் வாழ்த்துகள் கண்ணா. உனக்குத் தெரியாது அப்பாவுக்குள் அந்த கவிதைகளை உன் சிறு சிறு அசைவுகள் தான் வரைந்துகொண்டிருக்கின்றன என்பது.  இந்த வினாடிகளில் நீ எப்போதும் இறகுகளோடு அசைகின்றவனாக எனக்குள் உருவகம் கொள்கிறாய்.
உன் கையில் கிடைத்த தோட்டத்துக் கல், தம்ளர் மழை, காகிதக்கப்பல் காற்றிலசையும் இறகு எல்லாவற்றிற்கும் உயிர் இருக்கின்றதென்பதும் அவர்களுக்கும் (கவனி”: அவைகளுக்கும் அல்ல அவர்களுக்கும் உயர்திணை) உனக்கும் நிகழும் உரையாடல்களின் கவிதைகளை இன்றிரவு வாசித்தேன். தனித்திருக்கும் என் அறைக்குள் நீ காற்றைக்கிழிக்கும் ஓசையுடன் ஓடியாடி அலைகிறாய். ஜெய்குட்டி
ஜெனிவீட்டு ஜன்னல் திறந்திருக்கிறதாய் மகிழ்ந்துகொண்டாயாமே ஜெனி உனக்கு எத்தனை பிடிக்கும் என்பதை ஜெனிக்கு யாரேனும் மழையை அனுப்பிச் சொல்லட்டும். அப்புறம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் முதலையை விமானமாக மாற்றும் மேஜிக்கை எனக்கும் சொல்லித்தருகிறாயா. நான் யாருக்கும் தெரியாமல் ரகசியமாய் முயற்சித்துப் பார்க்கிறேன்.
உன் வீட்டில் மீன்குட்டிகள் வளர்க்கிறாயா. அழகுதான் போ!! கிளிக்கூண்டை திறந்துவிட்டவன் மீன்குட்டிகளுக்கென்று அப்பாவிடம் கடல்கேட்டிருக்கலாம் அல்லவா. கேட்கவேண்டுமென நினைத்தேன் அதென்ன உறங்கும் போது கைகளை இறுக்க மூடிக்கொள்கிறாயாம். உன் கனவுகளின் சாவியைக் கொஞ்சம் அப்பாவுக்குக் கொடுத்தால் தான் என்ன. அதுசரி நீ கொடுத்திருந்தால் குட்டிக்குட்டித் தீவுகளாய் இந்த கவிதைகளை எழுதாமல் அப்பாவும் உன்னோடு கனாக்களில் பட்டாம்பூச்சி பிடிக்க அலைந்திருப்பாரோ.
நீ ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன் ஜெய்குட்டி எனக்கெல்லாம் இப்படி அப்பா இல்லை. இருந்திருந்தால் நான் இன்னும் கொஞ்சம் காலம் கூட ஜெய்குட்டியாகவே வாழ்ந்துகிடப்பேன். அன்பு முத்தங்கள் கண்ணா.



அன்பு வைகறை அண்ணனுக்கு,
     உங்கள் மூன்றாவது தொகுப்பைத் தான் முதலில் வாசிக்க வாய்த்திருந்தது எனக்கு. குழந்தைகளுக்கான உலகை அழகியலோடு குழந்தைத்தனங்கள் சிதையாமல் வார்த்தைகள்கட்டி இழுத்துவந்து காகித பக்கத்தில் பறக்க / நீந்த  / நனைய / அசைய / விளையாட ( மேற்கண்ட ஒன்றில் ஏதேனும் ஒன்றை தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ) விட்டிருக்கின்றீர்கள். ரசித்துவாசித்தேன்.
குழந்தைகளை கவிதைகளோடு அணுகும் உங்களை ரசிக்கமுடிந்தது. தொடக்கப்பள்ளி ஆசிரியராய் இருக்கவேண்டியவர்தான் நீங்கள். மெழுகுவர்த்தியை ஊதி இரவை இரவாகவே மாற்றிவிடும் குழந்தையைக் கொண்டாடிய அந்த ஒரு கவிதைக்கே புத்தகத்திற்கான விலை அடக்கமாகிவிட்டது. மிச்சமெல்லாம் ஜெய்குட்டியின் அறிமுகம் போல இலவச இணைப்புதான். குழந்தைகளின் உலகில் பறத்தலுக்கான இறகுகளை புத்தகமெங்கும் கையாண்டிருக்கின்றீர்கள்.
ஒரே செயலைத் திரும்பத் திரும்பச் செய்யும் குழந்தைகள் போல இறகுகள் சுமந்த / மழையில் நனைந்த / கப்பல்விடுகின்ற / வானம் ரசிக்கின்ற கவிதைகள் திரும்பத் த்ரிஉம்ப வருகின்றது கொஞ்சமும் அலுப்பில்லையே எப்படி. ஆச்சர்யமாக இருந்தது. நல்ல தொகுப்பு இது என கடந்துவிட முடிகிறதில்லை. ஏதாவது சொல்லவேண்டும் அதை இந்த இரவே சொல்லவேண்டுமென்று எழுதத் துவங்கினேன். ஜெய்குட்டிகளுக்கான அன்பைச் சொல்லி.
 “ஜன்னல் திறந்தவன் எட்டிப்பார்க்கப் படுகிறான்” –தொகுப்பிற்கு நீங்கள் “ஜெய்குட்டி” என்றே பெயர் வைத்திருக்கலாம். வீடுமுழுதும் மிதந்தலையும் ஜெய்குட்டியின் பாத்திரங்களிலிருந்து சிதறும் இசைத்திவலை போல இந்த கனம் அழகாகிவிட்டது. பென்சிலையும் காகிதத்தையும் கொடுத்த ஜெய்குட்டியை பள்ளிக்கூடத்திற்கு அனுப்புவதாக ஒரு கவிதையும் தென்படாததைக் கண்டேன்  முதல் எட்டுவரைக்கும் ஜெய்குட்டி ஜெய்குட்டியாகவே இருக்கும் பாக்கியம் பெற்றிருக்கிறான் என்ற எண்ணத்தில் உங்கள் மீதான அன்பு பிரகாசமாகியிருக்கிறது.
மனநிறைவளித்தமைக்காக அடுத்த வாரங்களில் சென்னையில் பொழியும் ஒரு மழைக்கு ஜெய்குட்டியும் நீங்களும் கூட காரணமாய் இருக்கலாம். 

இங்கு யாரேனும் ஒரு தந்தை தன் மகனுக்கு காகிதக் கப்பல் மடித்தால் உங்களுக்குச் சொல்லி அனுப்புகின்றேன்.

-கார்த்திக் புகழேந்தி. 
11-01-2015

மழை நடந்தோடிய நெகிழ் நிலம்

மழை நடந்தோடிய நெகிழ் நிலம். (2015)












கனிமொழி.ஜி எழுதி இருக்கும் முதல் கவிதைத்தொகுப்பு. அகத்துறவு வெளீயீடு. இதுதான் நான் இது என்வழி என்று தொடங்கும் புத்தகத்தின் நன்றி கதாப்பாத்திரங்களுக்கடுத்து நளிநடனம் ஆடும் சிவனைக் கடந்து உட்செல்லச் செல்ல இயற்கையின் நுகர்ப்பையும் பனியில் ஈரச்சுடுதலையும் கடந்துசெல்லும் கவிதைகள். முதன்முதலாக இவருடைய கவிதைகளை வாசிக்கின்றேன். வார்த்தைகளின் நடனம் எனக்குப் பிடித்திருந்தது. 

என் நிலம் புது வண்ணங்கொள்ளும் என்ற தலைப்பைச் சொல்லியே தொகுப்பைப் பற்றி எழுதி முடித்துவிட முடியும் இந்த கவிதைகள்  எல்லாம் என் நிலம் சார்ந்தவை, என் உணர்வு சார்ந்தவை, என் வலி, அன்பு,பேரன்பு,கருணை, நேசம், கரைந்துவிடும் இயற்கை என என்னோடு சம்பந்தப்பட்டவை இவை அனைத்தும் என்னுடையது. இது நான் இது எல்லாமே நான் தான் என தன்னுலகை கவிதைகளில் பறந்தலைகிறார். 

மழை வழிந்தோடிய நிலத்தில் பதிந்த பாதச்சுவடுகள் காய்ந்த நாட்களில் விளிம்புகள் உடைந்து மணலாய் உட்குவிவது போல இந்தக்கவிதைகள் ஒரு தடத்தையும் பின்னே ஒரு சமநிலைக்கான தயாரிப்பையும் செய்து போகிறது. இவரது நிலம் /கவிதைகள் புதுப் புது வண்ணங்கொள்கிறது. நமக்குள் புதுப்புது எண்ணமும் கொள்கிறது. மழை நடந்தோடிய நிலத்தில் மழையின் வாசனை அடித்தது. மழைக்குப்பிறகான தும்பிகள் போல அவை நமக்குள்ளே அலைதல் கொள்கின்றன.

-கார்த்திக் புகழேந்தி 

கண்ணில் பட்ட பிழை :
பக்கம் 3 –
21-ம் வரி.
அயர்வற்ற- அயற்வற்ற என அச்சாகியிருக்கிறது.


writterpugal@gmail.com
12-01-2015
There was an error in this gadget